مرا ز دور تماشای خط یار بس است
که برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است
ز حسن، دعوی خون نیست شیوه عاشق
که خونبهای حنا، پای بوس یار بس است
نظر به ناز و نعیم وصال نیست مرا
که مزدکار من از عشق، ذوق کار بس است
مرا ملاحظه از ترکتاز گردون نیست
که خاکساری من، گرد من حصار بس است
قدم به کلبه من رنجه گو نسازد یار
مرا ز وعده او، ذوق انتظار بس است
شکار اگر چه درین پهن دشت بسیارست
مرا گرفتن عبرت ز روزگار بس است
برای زیر و زبر کردن بنای شکیب
سبک عنانی آن زلف تابدار بس است
لوای همت عالی ز نه سپهر گذشت
پی شکستن این قلب، یک سوار بس است
درین بساط، من تیره بخت را صائب
چو داغ لاله ز خون جگر حصار بس است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل عاشق بارها به «بس است» بسنده میکند: نگاه از دور به یار، بوسیدن پای او به جای خونبها، لذت کار عشق به جای وصال، و لذت انتظار به جای دیدار. او فروتنی و خوندل را پناه خود در برابر ستم روزگار میداند و در پایان، چون داغ لاله، تنها به خون جگر خویش دلخوش است.
هوش مصنوعی: برای من همین بس است که از دور به خطِ تازهدمیدهٔ چهرهٔ یار نگاه کنم؛ چون دیوانهٔ عاشق برای خوشی و سرمستیاش تنها بویی از بهار کافی است.
هوش مصنوعی: رسم عاشق این نیست که از زیبارو خونبها بخواهد؛ همانطور که حنا را میسایند و خونش را میریزند و خونبهایش همین است که بر پای یار بنشیند و آن را ببوسد.
هوش مصنوعی: من چشم به ناز و نعمتِ وصال ندارم؛ مزدِ من از کار عشق، همان لذتِ خودِ عاشقی است.
هوش مصنوعی: از تاختوتاز و ستم آسمان پروایی ندارم، زیرا فروتنی و خاکنشینیام مانند گرد و غباری است که چون دیواری مرا در میان گرفته و نگهبانم است.
هوش مصنوعی: به یار بگو زحمت آمدن به کلبهٔ من را به خود ندهد؛ برای من لذتِ چشمبهراه بودن به امید وعدهٔ او کافی است.
هوش مصنوعی: هرچند در این دشت پهناورِ جهان شکار و بهره فراوان است، من تنها به عبرت گرفتن از روزگار بسنده میکنم.
هوش مصنوعی: برای ویران کردن بنای صبر و شکیبایی من، همان بیقراری و شتاب و پریشانیِ آن زلف پرپیچوتاب کافی است.
هوش مصنوعی: پرچم همت بلند از نُه آسمان هم فراتر رفته است؛ برای درهم شکستن این قلبِ سپاه (و نیز این دل) یک سوار بس است، یعنی همتی بلند یا یک تاخت از یار کار را تمام میکند.
هوش مصنوعی: صائب، در این جهان برای منِ بدبخت، همانگونه که داغ سیاه لاله را گلبرگهای سرخش در بر گرفته، خونِ جگر و غمِ دل مانند دیواری نگهبان من است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.