دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است
چیدن این گل گناه است و نچیدن مشکل است
هر چه جز معشوق باشد پرده بیگانگی است
بوی یوسف را ز پیراهن شنیدن مشکل است
نیست از جوش شهیدان تیغ را میدان زخم
در سر کویش به کام دل تپیدن مشکل است
لامکان بر وحشیان عشق تنگی می کند
در فضای آسمان از خود رمیدن مشکل است
بی چراغان تجلی طور سنگ تفرقه است
کعبه و بتخانه را بی یار دیدن مشکل است
غنچه را باد صبا از پوست می آرد برون
بی نسیم شوق، پیراهن دریدن مشکل است
بر ندارد میوه تا خام است دست از شاخسار
زاهد ناپخته را از خود بریدن مشکل است
هر که در قید خودآرایی گره گردید، ماند
آب را از پنجه گوهر چکیدن مشکل است
عقل و دین و دل درین سودا کم از بیعانه است
با چنین سرمایه یوسف را خریدن مشکل است
بی قراران هر نفس در عالمی جولان کنند
همچو بوی گل به یک جا آرمیدن مشکل است
ماتم فرهاد کوه بیستون را سرمه داد
بی هم آوازی نفس از دل کشیدن مشکل است
در گلستانی که بوی گل گرانی می کند
با قفس بر عندلیب ما پریدن مشکل است
چشم خودبینی به هر ناکرده کاری داده اند
کار عالم کردن و خود را ندیدن مشکل است
بازوی همت ضعیف و تیغ جرأت شیشه دل
با سلاحی این چنین از خود بریدن مشکل است
تا گمان نیش خاری هست در دشت وجود
همچو خون مرده یک جا آرمیدن مشکل است
سایه بال هما در قبضه تسخیر نیست
دامن دولت به سوی خود کشیدن مشکل است
هر سر موی ترا با زندگی پیوندهاست
با چنین دلبستگی از خود بریدن مشکل است
با قیامت پاک کن اینجا حساب خویش را
بر زمین از شرم عصیان خط کشیدن مشکل است
در جوانی توبه کن تا از ندامت برخوری
نیست چون دندان، لب خود را گزیدن مشکل است
منزل نقل مکان ماست اوج لامکان
آسمانها را به گرد ما رسیدن مشکل است
چون سلیمان را نباشد رشک بر احوال مور؟
بار عالم را به دوش خود کشیدن مشکل است
می توان راز دهان یار را تفسیر کرد
در نزاکت های فکر ما رسیدن مشکل است
تا نگردد جذبه توفیق صائب دستگیر
از گل تعمیر، پای خود کشیدن مشکل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بر ردیف «مشکل است» بنا شده و در هر بیت یکی از دشواریهای راه عشق و سلوک را با تمثیلی نشان میدهد. مضمونهایی چون از خود بریدن، رهایی از خودبینی و دنیا، بیقراری عاشقان و توبه به هنگام جوانی در آن تکرار میشود. شاعر در پایان نتیجه میگیرد که بی کشش توفیق الهی رهایی از دلبستگیهای دنیا ممکن نیست.
هوش مصنوعی: نگاه کردن به روی تو ستمی است، چون آن را آلوده میکند یا بیادبی است، ولی ندیدنش هم دشوار است. چیدن این گل گناه است و نچیدنش هم سخت است.
هوش مصنوعی: هر چیزی جز خود معشوق حجابی است که میان عاشق و او بیگانگی میاندازد. شنیدن بوی یوسف از پیراهن، یعنی قناعت به نشانه به جای دیدار خود او، دشوار است.
هوش مصنوعی: از انبوهی کشتگان، شمشیر معشوق جایی برای زخم زدن نمییابد. پس در کوی او آنگونه که دل میخواهد در خون تپیدن و جان دادن دشوار است.
هوش مصنوعی: حتی عالم بیمکان هم برای وحشیانِ عشق تنگ است. در فضای محدود آسمان نمیتوان از خود گریخت و رها شد.
هوش مصنوعی: اگر نور تجلی نباشد، کوه طور هم جز سنگی پراکنده نیست. دیدن کعبه یا بتخانه بی حضور یار دشوار و بیمعناست.
هوش مصنوعی: باد صبا غنچه را از پوستش بیرون میآورد و میشکفاند. بی نسیم شوق، جامه دریدن و از خود رها شدن ممکن نیست.
هوش مصنوعی: میوه تا خام است از شاخه جدا نمیشود. زاهد نارسیده هم نمیتواند از خودش ببُرد و دل از خود بکند.
هوش مصنوعی: هر کس در بند خودآرایی گرفتار و گرهخورده شد، در همان جا ماند. همانگونه که آبِ گوهر از درون گوهر بیرون نمیچکد.
هوش مصنوعی: عقل و دین و دل در این معامله عشق حتی به اندازه بیعانه هم نمیارزد. با چنین سرمایه ناچیزی خریدن یوسف دشوار است.
هوش مصنوعی: بیقراران عشق هر لحظه در عالمی دیگر میگردند. مانند بوی گل در یک جا آرام گرفتن برایشان دشوار است.
هوش مصنوعی: سوگ فرهاد کوه بیستون را خاموش کرد، گویی سرمه به گلویش داد که بیصدا شود. بی همآواز و همدرد، آه کشیدن از دل دشوار است.
هوش مصنوعی: در گلستانی که حتی بوی گل بار سنگینی است، پرواز کردن برای بلبل ما با قفسی که به همراه دارد دشوار است.
هوش مصنوعی: به هر بیکارهای چشم خودبینی دادهاند. کار بزرگ کردن و با این حال خود را ندیدن و مغرور نشدن دشوار است.
هوش مصنوعی: بازوی همت ما ناتوان است و شمشیر جرأت ما چون شیشه شکننده است. با چنین سلاحی از خود بریدن دشوار است.
هوش مصنوعی: تا وقتی در دشت هستی گمان خلیدن خاری هست، نمیتوان مانند خون مرده و بیجنبش در یک جا آرام گرفت.
هوش مصنوعی: سایه بال هما را نمیتوان در مشت گرفت و تسخیر کرد. کشیدن دامن بخت و دولت به سوی خود دشوار است.
هوش مصنوعی: هر تار موی تو با زندگی پیوندهای بسیار دارد. با چنین دلبستگیای از خود بریدن دشوار است.
هوش مصنوعی: حساب خود را همینجا با قیامت پاک کن. در آن روز از شرم گناه، سر به زیر انداختن و با انگشت بر زمین خط کشیدن دشوار است.
هوش مصنوعی: در جوانی توبه کن تا از پشیمانی بهره ببری. وقتی پیر شوی و دندان نداشته باشی، لب گزیدن از پشیمانی هم ممکن نیست.
منزل اصلی ما در زندگی پس از مرگ بالاتر یا والاتر از آسمانها و افلاک است. بگونه ای که آسمانها وافلاک به گرد پای ما هم نمی رسند. بیت در انتقال پیام خود تشبیه تفضیل پنهان دارد.
هوش مصنوعی: چرا سلیمان بر حال مور رشک نبرد؟ کشیدن بار جهان بر دوش خود دشوار است و مور از این بار آسوده است.
هوش مصنوعی: راز دهان باریک یار را میتوان شرح داد، اما رسیدن به باریکیها و ظرافتهای اندیشه ما دشوار است.
هوش مصنوعی: صائب، تا کشش توفیق الهی دست آدم را نگیرد، بیرون کشیدن پا از گل آبادانی و دلبستگی دنیا دشوار است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دامن از سیر ریاض خلد چیدن مشکل است
از سر کوی نکویان پاکشیدن مشکل است
بگذرد چون احتیاط از حد شود لغزش دچار
پیش پای خویش را پیوسته دیدن مشکل است
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.