نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل است
چشم بینا پرده خواب است اگر بینا دل است
هست از وحدت خزان و نوبهار او یکی
بوستان آفرینش را گل رعنا دل است
هیچ جا چون شعله جواله اش آرام نیست
خاک دامنگیر آن سرو سهی بالا دل است
می نماید پست اگر در دیده کوتاه بین
پیش ارباب بصیرت، عالم بالا دل است
با تن آسانی میسر نیست اهل دل شدن
هر که شب از غنچه خسبان است سر تا پا دل است
از تجلی طور چون مجنون بیابانگرد شد
آن که پا برجاست پیش جلوه لیلا، دل است
بیغمان را گر بود میخانه باغ دلگشا
عاشقان را چشم پر خون ساغر و مینا دل است
خسروان را گر بود شبدیز و گلگون زیر ران
اهل معنی را براق آسمان پیما دل است
بزم بی دردان اگر روشن ز شمع است و چراغ
گوهر شب تاب ما در ظلمت شبها دل است
دل به دریاکردگان را زورقی در کار نیست
موج را بال و پر پرواز در دریا دل است
دل قوی چون شد، نیندیشد ز موج حادثات
لنگر آرامشی گر دارد این دریا دل است
گوشه امنی که از سیل حوادث ایمن است
بی گزند چشم بد صائب درین دنیا دل است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «دل است» در ستایش دل سروده شده و آن را گویای حقیقی، بینای راستین، عالم بالا و گل باغ آفرینش میداند. شاعر با سنجشهای پیاپی نشان میدهد آنچه دیگران در میخانه، شمع، اسب شاهانه و قایق میجویند، اهل معنی در دل مییابند. در پایان دل را لنگر آرامش در دریای حوادث و تنها پناهگاه امن دنیا میخواند.
هوش مصنوعی: اگر دل گویا باشد، دیگر هیچ کس در جهان سخنگو نیست، یعنی گویایی حقیقی از آنِ دل است. و اگر دل بینا باشد، چشم ظاهر جز پردهای از خواب نیست.
هوش مصنوعی: دل از یگانگی به جایی رسیده که خزان و بهارش یکی است و دگرگونی در آن راه ندارد. گل زیبا و رعنای باغ آفرینش، دل است.
هوش مصنوعی: دل مانند شعلهٔ چرخان هیچ جا آرام و قرار ندارد. خاکی که دامن آن معشوق سروقامت را میگیرد و او را پایبند میکند، دل است.
هوش مصنوعی: دل اگر در چشم کوتهبینان پست و حقیر مینماید، نزد اهل بصیرت همان عالم بالاست.
هوش مصنوعی: با آسایشطلبی نمیتوان اهل دل شد. کسی که شبها مانند غنچه بیدار و جمعشده و در خود فرورفته میخوابد، سراپا دل میشود.
هوش مصنوعی: کوه طور از تجلی حق تاب نیاورد و مانند مجنون آوارهٔ بیابان شد. آنچه در برابر جلوهٔ لیلی پابرجا میماند، تنها دل است.
هوش مصنوعی: اگر برای بیغمان میخانه باغی دلگشاست، برای عاشقان چشم پرخون، ساغر و دل، مینای شراب است.
هوش مصنوعی: اگر پادشاهان اسبانی چون شبدیز و گلگون زیر ران دارند، مرکب آسمانپیمای اهل معنی که مانند براق به آسمان میبرد، دل است.
هوش مصنوعی: اگر مجلس بیدردان با شمع و چراغ روشن است، گوهر شبتاب ما در تاریکی شبها دل است.
هوش مصنوعی: کسانی که دل به دریا زدهاند به قایق نیازی ندارند. چنانکه بال و پر پرواز موج در دریا، دل دریاست، دل نیز آنان را پیش میبرد.
هوش مصنوعی: وقتی دل قوی شد، از موج پیشامدها نمیهراسد. اگر این دریای پرآشوب جهان لنگر آرامشی داشته باشد، آن لنگر دل است.
هوش مصنوعی: صائب، در این دنیا تنها گوشهٔ امنی که از سیل حوادث در امان و از آسیب چشم بد به دور است، دل است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نی همین نقش پی شوق جنون پیما دل است
شبنم خاری که می بینی در این صحرا دل است
جای حاصل آرزوی تشنه خرمن کرده ایم
قطره باران ابر ناامیدی ها دل است
با هجوم آرزو شوق سبکرو چون کند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.