گر نباشد حسن معنی، خط زیبا هم خوش است
گر زبان گویا نباشد، دست گویا هم خوش است
شمع هم یاری است در هر جا نباشد آفتاب
گر دل روشن نباشد، چشم بینا هم خوش است
طفل طبعان را تماشا عمر ضایع کردن است
چشم عبرت بین اگر باشد، تماشا هم خوش است
در مذاق قدردانان، قهر کم از لطف نیست
گل اگر بر سر نباشد، خار در پا هم خوش ا ست
چند باشی همچو خون مرده در یک جا گره؟
با غزالان چند روزی سیر صحرا هم خوش است
نیست دلگیری ز کوه بیستون فرهاد را
عشق چون مشاطه گردد سنگ خارا هم خوش است
شسته رویان نیز می شویند گاه از دل غبار
نوخطی هر جا نباشد، روی زیبا هم خوش است
بر تو از بی لنگری، دریای پرشورست خاک
ورنه هر کس دل به دریا کرد، دریا هم خوش است
گرچه دارد نوبهار حسن او جوش دگر
برگریزان دل صد پاره ما هم خوش است
دیده یوسف شناسی نیست در مصر وجود
ورنه با این تیرگی، زندان دنیا هم خوش است
عقل و هوش و صبر و دین و دل به یک نظاره رفت
عشق چون دلال شد، سودای یکجا هم خوش است
وصل دایم، می کند افسرده صائب شوق را
صحبت دریا خوش و دوری ز دریا هم خوش است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «هم خوش است» این فکر را میپروراند که هر حالی، اگر با نگاه درست دیده شود، خوبی خود را دارد. شاعر نمونههایی میآورد: خط زیبا به جای معنی، شمع به جای خورشید، خار به جای گل، و قهر معشوق که برای قدرشناس کمتر از لطف نیست. عشق سنگ بیستون را برای فرهاد خوش میکند و دنیای تاریک را برای کسی که یوسفشناس باشد. در پایان میگوید وصال همیشگی شوق را میکشد، پس دوری هم مانند وصل نیکوست.
هوش مصنوعی: اگر سخن معنای زیبا نداشته باشد، دستکم خطِ خوش آن هم دلپذیر است؛ و اگر زبانِ گویا نباشد، دستی که با نوشتن یا اشاره سخن بگوید هم نیکوست.
هوش مصنوعی: هر جا خورشید نباشد، شمع هم یاریدهنده است؛ اگر دلِ روشن و بصیرت باطنی نباشد، چشمِ بینای ظاهری هم غنیمت است.
هوش مصنوعی: برای کودکطبعان، تماشای جهان فقط تلف کردن عمر است؛ اما اگر چشمِ عبرتگیر داشته باشی، تماشا هم نیکو و سودمند است.
هوش مصنوعی: در نظر کسانی که قدر میشناسند، خشم و قهرِ معشوق از لطف او کمتر نیست؛ اگر گل بر سر نباشد، خاری که در پا میرود هم خوشایند است.
هوش مصنوعی: تا کی مانند خونِ مرده و لخته در یک جا گره بسته و بیحرکت میمانی؟ چند روزی همراه آهوان در صحرا گشتن هم خوش است.
هوش مصنوعی: فرهاد از کوه بیستون دلتنگ و آزرده نیست؛ وقتی عشق آرایشگرِ کار شود، سنگِ سخت هم زیبا و دلپذیر مینماید.
هوش مصنوعی: زیبارویانِ بیخط و سادهرو هم گاهی غبار غم را از دل میشویند؛ هر جا نوخطی نباشد، چهرهٔ زیبا هم خوش است.
هوش مصنوعی: چون تو لنگر و آرامش نداری، خاک برایت مانند دریای پرآشوب است؛ وگرنه کسی که دل به دریا بزند و دلیر باشد، دریا هم برایش خوش است.
هوش مصنوعی: هرچند بهارِ زیبایی معشوق جوش و شکوهی دیگر دارد، خزان و برگریزانِ دلِ صدپارهٔ ما هم زیبایی خود را دارد.
هوش مصنوعی: در مصرِ هستی چشمی نیست که یوسف را بشناسد؛ وگرنه با همهٔ تاریکی، زندانِ دنیا هم خوش بود، چنانکه زندان برای یوسف جای عزت شد.
هوش مصنوعی: عقل و هوش و صبر و دین و دل همه با یک نگاه از دست رفت؛ وقتی عشق دلال باشد، معاملهٔ یکجا و یکباره هم خوش است.
هوش مصنوعی: صائب، وصال همیشگی شوق را سرد و افسرده میکند؛ پس هم همنشینی با دریا خوش است و هم دوری از آن، چون دوری شوق را زنده نگه میدارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.