ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا
حلقه بیرون این دنیای باطل کن مرا
وادی سرگشتگی در من نفس نگذاشته است
پای خواب آلوده دامان منزل کن مرا
رفته است از کار چون زلف تو دستم عمرهاست
گه به دوش و گاه بر گردن حمایل کن مرا
دور باش من بود بس بی قراری چون سپند
گر گرانجانی کنم بیرون ز محفل کن مرا
تیزی تیغ است بر قربانیان عید دگر
چون نمی بخشی، به تیغ غمزه بسمل کن مرا
از برای امتحان چندی مرا دیوانه کن
گر به از مجنون نباشم باز عاقل کن مرا
بنده را گستاخ می سازد حضور دایمی
مرحمت کن، گاه گاه از خویش غافل کن مرا
جای من خالی است در وحشت سرای آب و گل
بعد ازین صائب سراغ از گوشه دل کن مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از ساقی و معشوق خواهشهای گوناگون دارد: با شراب از دنیای باطل رهایش کنند، پس از سرگردانی به منزل برسانندش و با او مانند زلف معشوق رفتار کنند. او حاضر است با غمزهٔ معشوق کشته شود یا دیوانگیاش در عشق آزموده شود، و از معشوق میخواهد گاهی از او دورش کند تا حضور همیشگی گستاخش نکند. در بیت آخر، خطاب به خود میگوید که دیگر جایش در دنیای مادی نیست و باید او را در گوشهٔ دل جست.
هوش مصنوعی: ای ساقی، با پیمانهٔ بزرگ و سنگینی از شراب، دلم را سبک و آسوده کن. مرا مانند حلقهای که بیرونِ در است، از این دنیای پوچ و باطل بیرون و برکنار کن.
هوش مصنوعی: سرگردانی در بیابان طلب نفسی برایم نگذاشته و از پا افتادهام. پای خسته و خوابآلودم را به دامن منزل برسان و مرا به مقصد برسان.
هوش مصنوعی: سالهاست دستم مانند زلف تو از کار افتاده و ناتوان است. پس با من مانند زلفت رفتار کن و گاهی بر دوشت بینداز و گاهی مثل حمایل بر گردنت بیاویز.
هوش مصنوعی: بیقراری من مانند اسپند که روی آتش میجهد، خود مرا از مجلس دور نگه میدارد و نیازی به راندن نیست. اگر باز هم سنگینی و مزاحمت کردم، مرا از مجلس بیرون کن.
هوش مصنوعی: تیزی تیغ برای قربانیهای عید دیگری است و نصیب دیگران است. حال که مرا نمیبخشی و رها نمیکنی، دستکم با تیغ نگاه و غمزهات مرا قربانی کن.
هوش مصنوعی: برای آزمایش، مدتی مرا دیوانهٔ عشق خودت کن. اگر از مجنون بهتر نبودم، دوباره مرا عاقل کن.
هوش مصنوعی: همیشه در حضور بودن، بنده را گستاخ میکند. لطف کن و گاهگاهی مرا از خودت دور و غافل نگه دار تا ادب حضور را از دست ندهم.
هوش مصنوعی: در این دنیای وحشتانگیزِ آب و گل جای من خالی است و دیگر اینجا نیستم. صائب، از این پس مرا در گوشهٔ دل جستوجو کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا
حلقهٔ بیرون این دنیای باطل کن مرا
وادی سرگشتگی در من نفس نگذاشته است
پای خواب آلودهٔ دامان منزل کن مرا
رفته است از کار چون زلف تو دستم عمرهاست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.