یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرا
از فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا
تا به کی گرد خجالت زنده در خاکم کند؟
شسته رو چون گوهر از باران رحمت کن مرا
خانه آرایی نمی آید ز من همچون حباب
موج بی پروای دریای حقیقت کن مرا
استخوانم سرمه شد از کوچه گردی های حرص
خانه دار گوشه چشم قناعت کن مرا
چند باشد شمع من بازیچه باد فنا؟
زنده جاوید از دست حمایت کن مرا
بهر تعمیر گهر گرد یتیمی لایق است
از غبار خاکساری ها عمارت کن مرا
خشک بر جا مانده ام چون گوهر از افسردگی
آتشین رفتار چون اشک ندامت کن مرا
گرچه در صحبت همان در گوشه تنهائیم
از فراموشان امن آباد عزلت کن مرا
از خیالت در دل شبها اگر غافل شوم
تا قیامت سنگسار از خواب غفلت کن مرا
بی طفیلی نیست مهمانخانه اهل کرم
با سیه رویی به کار اهل جنت کن مرا
گر ندانم قدر تلخی های شورانگیز عشق
زهر در کام از شکرخند حلاوت کن مرا
در خرابی هاست چون چشم بتان تعمیر من
مرحمت فرما ز ویرانی عمارت کن مرا
(خال عصیان برنمی تابد دل خونین من
لاله بی داغ صحرای قیامت کن مرا)
از فضولی های خود صائب خجالت می کشم
من که باشم تا کنم تلقین که رحمت کن مرا؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل مناجاتی است که شاعر در آن از خدا پاکی از گناه، رهایی از آز، قناعت، گوشهنشینی، زندگی جاوید و همراهی با بهشتیان را میخواهد. هر خواسته با تصویری از گوهر، حباب، سرمه، شمع و لاله بیان شده است. در بیت پایانی، صائب از این همه درخواست شرمنده میشود و میگوید بنده را نمیرسد که به خدا بگوید بر من رحمت کن.
هوش مصنوعی: خدایا، دلم را جای برآمدن نور هدایت قرار بده و مرا از روشنی دیده چنان تابان کن که همچون خورشید روز قیامت بدرخشم.
هوش مصنوعی: تا کی گرد شرمساری مرا زنده زیر خاک پنهان کند؟ مرا مانند مروارید که از قطرهٔ باران پدید میآید، با باران رحمتت پاک و روسفید کن.
هوش مصنوعی: من مانند حباب نمیتوانم برای خود خانهای بسازم و دل به آن ببندم؛ مرا موج بیباک دریای حقیقت کن که از خود رها باشد.
هوش مصنوعی: از بس به دنبال آز در کوچهها گشتم، استخوانم مثل سرمه ساییده شد؛ مرا ساکن گوشهٔ چشم قناعت کن، همچنان که سرمه در گوشهٔ چشم آرام میگیرد.
هوش مصنوعی: تا کی شمع وجودم بازیچهٔ باد نابودی باشد؟ با دست حمایتت، که شمع را از باد نگه میدارد، مرا جاودانه زنده بدار.
هوش مصنوعی: برای ساختن گوهر، گرد یتیمی (یکتایی و تنهایی) سزاوار است؛ پس مرا هم از غبار فروتنی و خاکساری بنا کن.
هوش مصنوعی: از دلمردگی مانند گوهر خشک و بیحرکت بر جای ماندهام؛ مرا همچون اشک پشیمانی گرم و روان کن.
هوش مصنوعی: هرچند در میان جمع هم در کنج تنهایی خودم هستم، مرا از فراموششدگانِ سرزمین امن گوشهنشینی قرار بده.
هوش مصنوعی: ای محبوب، اگر در دل شبها از یاد تو غافل شوم، مرا تا قیامت با خواب غفلت سنگسار کن و به این کیفر گرفتار ساز.
هوش مصنوعی: مهمانخانهٔ بزرگواران هیچگاه بی مهمانِ ناخوانده نیست؛ پس مرا نیز با همهٔ روسیاهیام همراه بهشتیان کن.
هوش مصنوعی: اگر قدر تلخیهای شورانگیز عشق را ندانم، شیرینی لبخند شکرین را در کامم زهر کن.
هوش مصنوعی: آبادی من، مانند چشم خمار و نیمخراب زیبارویان، در ویرانی است؛ لطف کن و مرا از راه ویرانی آباد ساز.
هوش مصنوعی: دل خونینم تاب خال گناه را ندارد؛ مرا در صحرای قیامت لالهای بیداغ کن، یعنی پاک از نشان گناه.
هوش مصنوعی: صائب از گستاخی و زیادهگویی خود شرمنده است؛ من کیستم که به خدا بیاموزم و بگویم بر من رحمت کن؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
یا رب از دل مشرق نور هدایت کن مرا
از فروغ عشق، خورشید قیامت کن مرا
تا به کی گرد خجالت زنده در خاکم کند؟
شسته رو چون گوهر از باران رحمت کن مرا
خانهآرایی نمیآید ز من همچون حباب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.