دزدید جمله رخت ما لولی و لولی زاده‌ای
در هیچ مسجد مکر او نگذاشته سجاده‌ای
خرقه فلک ده شاخ از او برج قمر سوراخ از او
وای ار بیفتد در کفش چون من سلیمی ساده‌ای
زد آتش اندر عود ما بر آسمان شد دود ما
بشکست باد و بود ما ساقی به نادر باده‌ای
در کار مشکل می‌کند در بحر منزل می‌کند
جان قصه دل می‌کند کو عاشقی دل داده‌ای
دل داده آن باشد که او در صبر باشد سخت رو
نی چون تو گوشه گشته‌ای در گوشه‌ای افتاده‌ای
در غصه‌ای افتاده‌ای تا خود کجا دل داده‌ای
در آرزوی قحبه یا وسوسه قواده‌ای
شرمی بدار از ریش خود از ریش پرتشویش خود
بسته دو چشم از عاقبت در هرزه لب گشاده‌ای
خوب است عقل آن سری در عاقبت بینی جری
از حرص وز شهوت بری در عاشقی آماده‌ای
خامش که مرغ گفت من پرد سبک سوی چمن
نبود گرو در دفتری در حجره‌ای بنهاده‌ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حسرت و اندوه ناشی از عشق سخن می‌گوید و به احوال روحی خود می‌پردازد. او از دزدیده شدن جان و دلش توسط یک معشوق سخن می‌گوید که او را در سختی و درد قرار داده است. دل به عشق داده‌ای که در گوشه‌ای پناه گرفته، و از خود می‌پرسد تا کجا باید در غم باقی بماند. این عشق او را به چالش‌های روحی می‌کشاند و او را به تدبیری در بند وادار می‌کند. شاعر در نهایت از خود تأمل می‌کند که آیا این نوع عشق و وابستگی ارزشش را دارد یا خیر.
هوش مصنوعی: همه دارایی‌های ما را یک نوجوان بازیگوش (لولی) دزدیده است و در هیچ مسجدی هم نمی‌توان به نام او سجاده‌ای (محل نماز) قرار داد و او نیز در آنجا حقه‌ای (نیرنگی) نتوانسته به کار برد.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف قدرت فلک (آسمان) و برج قمر (ماه) می‌پردازد و می‌گوید که اگر این اتفاقات بر سر من (سلیمی ساده) بیفتد، چه فاجعه‌ای خواهد بود. شاعر به سادگی و بی‌پناهی خود اشاره دارد و از خطری که ممکن است او را تهدید کند، نگران است.
هوش مصنوعی: آتش در عود ما زدید و دودش به آسمان رفت. باد ما را شکست و وجود ما را پراکند. ای ساقی، باده‌ای نادر و خاص بیاور.
هوش مصنوعی: در کار سخت و دشوار، عشق تو را مشغول می‌کند و در ژرفای وجودت، در دل خود، داستان عاشقی‌ات را رقم می‌زند. تو که دل به عشق داده‌ای، در این ماجرا غرق شده‌ای.
هوش مصنوعی: دل کسی را که عاشق است، زمانی واقعاً عاشق به‌حساب می‌آید که در صبر و تحمل باشد و سختی را تحمل کند؛ نه اینکه مانند تو، که در گوشه‌ای نشسته‌ای و دچار بی‌تحملی شده‌ای.
هوش مصنوعی: در حالتی از اندوه و غم گرفتار شده‌ای و نمی‌دانی تا کجا دل و عشق خود را به کسی داده‌ای. آیا در آرزوی زنی فاسد هستی یا به وسوسه مردانی که خواهان تو هستند دچار شده‌ای؟
هوش مصنوعی: از اینکه به خواسته‌های بیهوده و هوس‌های زودگذر پرداخته‌ای، باید شرمنده باشی. خود را از نگرانی‌ها و افکار ناپسند دور کن و مراقب عاقبت کار خود باش. تو با وجود این همه آگاهی، همچنان به حرف‌های بی‌محتوا و بی ارزشی گوش می‌دهی.
هوش مصنوعی: خوب است که عقل انسان به عاقبت کارها توجه داشته باشد و از حرص و شهوات دور باشد، زیرا در عشق باید آمادگی کامل را داشته باشد.
هوش مصنوعی: سکوت کن که مرغ گفت، چون پرنده‌ای سبک‌پرواز به سوی باغ می‌رود، در حالی که تو در زندگی‌ات خود را به اوراق و نوشته‌ها محدود کرده‌ای و در اتاقی محبوس هستی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.