هی چه گریزی چندین یک نفس این جا بنشین
صبر تو کو ای صابر ای همه صبر و تمکین
ما دو سه کس نو مرده منتظر آن پرده
زنده شویم از تلقین بازرهیم از تکفین
هی به سلف نفخی کن پیشتر از یوم الدین
تا شنود چرخ فلک از حشر تو تحسین
هی به زبان ما گو رمز مگو پیدا گو
چند خوری خون به ستم ای همه خویت خونین
چند گزی بر جگرش چند کنی قصد سرش
چند دهی بد خبرش کار چنین است و چنین
چند کنی تلخ لبش چند کنی تیره شبش
ای لب تو همچو شکر ای شب تو خلد برین
هیچ عسل زهر دهد یا ز شکر سرکه جهد
مغلطه تا چند دهی ای غلط انداز مهین
هر چه کنی آن لب تو باشد غماز شکر
هر حرکت که تو کنی هست در آن لطف دفین
سرو چه ماند به خسی زر به چه ماند به مسی
تو به چه مانی به کسی ای ملک یوم الدین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوقی که از او میگریزد گله میکند و از او میخواهد که بنشیند و با دمی زندگیبخش، عاشقان مردهدل را پیش از قیامت زنده کند. سپس از ستم و تلخیهایی که معشوق بر عاشق روا میدارد شکایت میکند. اما در پایان درمییابد که از عسل زهر برنمیآید و جفای معشوق فریبی ظاهری است که لطفی در آن پنهان است. غزل با ستایش یگانگی معشوق به پایان میرسد که به هیچکس شبیه نیست.
هوش مصنوعی: ای معشوق، چرا اینهمه از ما میگریزی؟ دمی اینجا کنار ما بنشین. ای که سراسر صبر و وقار و آرامشی، آن شکیباییات کجا رفت؟
هوش مصنوعی: ما چند تن تازهمردهایم که چشمبهراه کنار رفتن آن پردهایم. میخواهیم با تلقین تو زنده شویم و از کفن رها گردیم؛ یعنی دم عاشقانهٔ تو به ما جان تازه میدهد.
هوش مصنوعی: پیش از روز قیامت، از همین حالا دمی زندگیبخش در ما بدم، چنانکه در صور میدمند، تا آسمان این رستاخیز تو را ببیند و آفرین بگوید.
هوش مصنوعی: به زبان خود ما سخن بگو؛ با رمز و اشاره سخن مگو، آشکار بگو. ای که خویت خونریز است، تا کی به ستم خون عاشقان را میخوری؟
هوش مصنوعی: تا کی جگر عاشق را میگزی و قصد جانش را میکنی؟ تا کی خبر بد به او میدهی و میگویی کار چنین است و چنان؟
هوش مصنوعی: تا کی کام عاشق را تلخ و شبش را تیره میکنی؟ تو که لبت مانند شکر شیرین است و شبت همچون بهشت برین.
هوش مصنوعی: آیا هیچ عسلی زهر میدهد یا از شکر سرکه بیرون میآید؟ ای بزرگترین فریبنده، تا کی ما را به اشتباه میاندازی؟ یعنی تلخینماییات ظاهری است و ذات تو شیرین است.
هوش مصنوعی: هر کاری بکنی، لب تو شیرینیاش را آشکار میکند و رازش را فاش میسازد. در هر حرکت تو لطفی پنهان نهفته است، حتی در جفایت.
هوش مصنوعی: سرو کجا به خاشاک میماند و زر کجا به مس؟ تو نیز به هیچکس شبیه نیستی، ای پادشاه روز قیامت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.