|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سوی آن سلطان خوبان الرحیل
سوی آن خورشید جانان الرحیل
کاروان بس گران آهنگ کرد
هین سبکتر ای گرانان الرحیل
سوی آن دریای مردی و بقا
مردوار ای مردمان هان الرحیل
آفتاب روی شه عالم گرفت
صبح شد ای پاسبانان الرحیل
همچو مرغان خلیلی سوی سر
زانک بی‌سر نیست سامان الرحیل
سوی اصل خویش یعنی بحر جان
جمع یاران همچو باران الرحیل
ای شده بگلربگان ملک غیب
کمترینه عاشق قان الرحیل
خانه و فرزند و بستر ترک کن
اسپ و استر زین و پالان الرحیل
پیش شمس الدین تبریزی شاه
خاک بی‌جان گشته با جان الرحیل
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به سوی محبت و شناخت معشوق الهی دعوت می‌کند و از همگان می‌خواهد که بار و بندیل خود را سبک کنند و به دنبال حقیقت و جان انسانی خود بروند. او از کاروانی سخن می‌گوید که به سمت خورشید جانان در حرکت است و از مردم می‌خواهد تا مردانه پیش بروند. با تشبیه به پرندگان، بر ضرورت رسیدن به اصل خود و جمع شدن در گرداگرد شمس‌الدین تبریزی تأکید می‌کند. در این مسیر، باید وابستگی‌های دنیوی را ترک کنند و به روحانیت و عطوفت بپیوندند، زیرا در سرزمین دوست، روح و جان به یکدیگر پیوند می‌خورند.
هوش مصنوعی: به سوی آن پادشاه زیبا و دوست‌داشتنی حرکت می‌کنیم، مانند خورشید که جان‌ها را روشن می‌کند.
هوش مصنوعی: کاروان به راه خود شتابان شده است، پس ای مسافران سنگین‌بار، سبکتر حرکت کنید.
هوش مصنوعی: به سوی آن دریای جاودانگی و مردانگی بروید، ای مردان! هم اکنون راهی سفر شوید.
هوش مصنوعی: خورشید روی پادشاه عالم تابیدن آغاز کرد و صبح فرا رسید، ای نگهبانان که در حال سفر هستید.
هوش مصنوعی: مانند پرندگان خلیل (حضرت ابراهیم) که به سوی سرزمینشان می‌روند، در حالی که بی‌سر و سامان هستند، اینجا نیز مسافران در حال رفتن هستند.
هوش مصنوعی: به سوی ریشه و اصل خود، یعنی جان بزرگ، جمع دوستان مانند باران می‌بارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که در باغ‌های ملک غیب مانند گل سرخ شده‌ای، من کمترین عاشق و دل باختهٔ تو هستم.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به مرحله‌ای بالاتر و روحانی، وسایل و تعلقات دنیوی مثل خانه، فرزند و بستر را رها کن و به سفر روحانی و معنوی با مرکب‌هایی همچون اسپ (اسب) و استر (خر) بپرداز.
هوش مصنوعی: در حضور شمس‌الدین تبریزی، جان بی‌روح و بی‌حال مانند خاک شده است و به سوی سفر آماده شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.