فقر میدانی چه باشد ای پسر
با تو گویم گر نداری زان خبر
گرچه باشد بینوا در زیر دلق
خویش را منعم نماید پیش خلق
گرسنه باشد ز سیری دم زند
دوستی با دشمنان خود کند
گرچه باشد لاغر و خوار و ضعیف
وقت طاعت کم نباشد از حریف
چون دل پر دارد و دست تهی
مینماید در ترازو فربهی
ای پسر خود را به درویشان سپار
تا نگه دارد ترا پروردگار
با فقیران هر که همدم میشود
در سرای خلد محرم میشود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این بخش از پندنامه، خطاب به «پسر»، ویژگیهای فقر عرفانی را برمیشمارد: درویش با وجود تهیدستی خود را بینیاز نشان میدهد، گرسنگی را پنهان میکند، با دشمن مهربان است و در عبادت کوتاهی نمیکند، زیرا دلش غنی است. سپس توصیه میکند که خود را به درویشان بسپارد، چون همنشینی با آنان مایهٔ حفظ الهی و راه یافتن به بهشت است.
هوش مصنوعی: ای پسر، آیا میدانی فقر چیست؟ اگر از آن خبر نداری، برایت میگویم.
هوش مصنوعی: درویش اگرچه زیر خرقهٔ کهنهاش بیچیز و تهیدست است، خود را در برابر مردم توانگر و بینیاز نشان میدهد.
هوش مصنوعی: گرسنه است اما از سیری سخن میگوید و حتی با دشمنانش هم دوستی و مهربانی میکند.
هوش مصنوعی: اگرچه لاغر و خوار و ناتوان است، هنگام عبادت از هیچ همآوردی کمتر نیست.
هوش مصنوعی: چون دلش پر و دستش خالی است، در سنجش حقیقی سنگین و پرمایه به نظر میآید؛ یعنی ارزشش به غنای دل است نه به دارایی.
هوش مصنوعی: ای پسر، خود را به درویشان بسپار و همراه آنان باش تا خداوند تو را حفظ کند.
هوش مصنوعی: هر کس با فقیران و درویشان همنشین شود، در بهشت جاودان محرم و مقرب میگردد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.