منم از عشق سرگردان بمانده
چو مستی واله و حیران بمانده
امید از جان شیرین بر گرفته
جدا از صحبت یاران بمانده
سر و سامان فدای عشق کرده
بدین سان بی سر و سامان بمانده
ز همدستی جمعی تنگچشمان
چو گنج اندر زمین پنهان بمانده
ز ننگ صحبت مشتی گدا طبع
به کنجی در چو زر در کان بمانده
ز عشق خوبرویان همچو عطار
خرد گم کرده سرگردان بمانده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل حال خود را وصف میکند: از عشق سرگشته و حیران است، از جان امید بریده، از یاران جدا شده و سر و سامانش را در راه عشق باخته است. سپس میگوید که به سبب تنگنظری و فرومایگی مردم، مانند گنج در زمین و زر در معدن، گوشهنشین و پنهان مانده است. در پایان، خود را با عطار همانند میکند که از عشق زیبارویان عقل از کف داده و سرگردان شده است.
هوش مصنوعی: من کسی هستم که از عشق سرگشته ماندهام و مانند مستی شیفته و حیران شدهام.
هوش مصنوعی: از جان عزیز خود امید بریدهام و از همنشینی با دوستان دور افتاده و تنها ماندهام.
هوش مصنوعی: همهٔ دارایی و آرامش و سامان زندگیام را فدای عشق کردهام و به همین سبب چنین بیخانمان و پریشان ماندهام.
هوش مصنوعی: به سبب همدست شدن گروهی تنگنظر و بخیل، مانند گنجی که در زمین پنهان است، ناشناخته و پنهان ماندهام.
هوش مصنوعی: از ننگ همنشینی با گروهی فرومایه و گداصفت، مانند طلا که در دل معدن میماند، در گوشهای کناره گرفته و پنهان ماندهام.
هوش مصنوعی: من مانند عطار از عشق زیبارویان عقل خود را از دست داده و سرگردان ماندهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز وصفش جانها حیران بمانده
خرد انگشت در دندان بمانده
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.