تا با غم عشق آشنا گشتیم
از نیک و بد جهان جدا گشتیم
تا هست شدیم در بقای تو
از هستی خویشتن فنا گشتیم
تا در ره نامرادی افتادیم
بر کل مراد پادشا گشتیم
زان دست همه جهان فرو بستی
تا جمله به جملگی تورا گشتیم
یک شمه چو زان حدیث بنمودی
مستغرق سر کبریا گشتیم
زانگه که به عشق اقتدا کردیم
در عالم عشق مقتدا گشتیم
ای دل تو کجایی او کجا آخر
این خود چه سخن بود کجا گشتیم
عمری مس نفس را بپالودیم
گفتیم مگر که کیمیا گشتیم
چون روی چو آفتاب بنمودی
ناچیز شدیم و چون هوا گشتیم
چون تاب جمال تو نیاوردیم
سرگشته چو چرخ آسیا گشتیم
چون محرم عشق تو نیفتادیم
در زیر زمین چو توتیا گشتیم
نومید مشو درین ره ای عطار
هرچند که نا امید وا گشتیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی از دگرگونی عاشق در راه عشق الهی سخن میگوید: جدایی از خوب و بد دنیا، فنای خود و بقا در معشوق، و پادشاهی در عین ناکامی. در میانهٔ غزل، شاعر به دل خود نهیب میزند و ادعای رسیدن را پندار میشمارد و از ناتوانی در برابر جلوهٔ معشوق و سرگردانی و خواری خود میگوید. در پایان عطار خود را به امید داشتن در این راه فرا میخواند، با آنکه بارها ناامید بازگشته است.
هوش مصنوعی: از وقتی که با غم عشق آشنا شدیم، از خوب و بد دنیا بریدیم و دیگر به آنها دلبسته نیستیم.
هوش مصنوعی: از وقتی که در بقای تو هستی یافتیم، از هستی خودمان فانی شدیم؛ یعنی فنای خود، راه بقا در حق است.
هوش مصنوعی: از وقتی که در راه ناکامی و ترک خواستههای خود افتادیم، بر همهٔ آرزوها فرمانروا شدیم.
هوش مصنوعی: تو دست همهٔ جهان را از ما کوتاه کردی و راه دلبستگی به آن را بستی، تا ما سراسر و یکسره از آنِ تو شویم.
هوش مصنوعی: وقتی اندکی از آن راز و سخن را آشکار کردی، در راز عظمت و بزرگی تو غرق شدیم.
هوش مصنوعی: از هنگامی که از عشق پیروی کردیم، خود در عالم عشق پیشوا و رهبر دیگران شدیم.
هوش مصنوعی: ای دل، تو کجا و او کجا؟ میان تو و او فاصله بسیار است؛ این چه ادعایی بود و ما به کجا رسیدیم و گم شدیم؟ شاعر ادعاهای پیشین را فروتنانه زیر سؤال میبرد.
هوش مصنوعی: عمری نفس را که چون مس ناچیز بود پاک کردیم و گمان کردیم شاید به کیمیا بدل شدهایم؛ یعنی پنداری بیش نبود.
هوش مصنوعی: چون چهرهٔ آفتابمانندت را نشان دادی، ما نابود و ناچیز شدیم و مانند هوا بینشان گشتیم، همچون ذرهای که در نور خورشید محو میشود.
هوش مصنوعی: چون تاب دیدن زیبایی تو را نداشتیم، مانند سنگ آسیا سرگردان و چرخان شدیم.
هوش مصنوعی: چون محرم و رازدار عشق تو نشدیم، خوار و پایمال شدیم و مانند سرمهای که ساییده میشود زیر خاک افتادیم.
هوش مصنوعی: ای عطار، در این راه ناامید مشو، هرچند که ما بارها ناامید بازگشتهایم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.