هرگاه که مست آن لقا باشم
هشیار جهان کبریا باشم
مستغرق خویش کن مرا دایم
کافسوس بود که من مرا باشم
کان دم که صواب کار خود جویم
آن دم بتر از بت خطا باشم
گه گه گویی که دیگری را باش
چون نیست به جز تو من که را باشم
تا چند کنی ز پیش خود دورم
تا کی ز جمال تو جدا باشم
از هر سویم همی فکن هر دم
مگذار که یک نفس مرا باشم
گر تو بکشی چو شمع صد بارم
چون آن تو کنی بدان سزا باشم
صد خون دارم اگر به خون خویش
در بند هزار خون بها باشم
گفتم به بر من آی تا یکدم
در پیش تو ذرهٔ هوا باشم
گر قصد کنی به خون جان من
بر کشتن خویشتن گوا باشم
گفتی که چو باد و دم رسد کارت
من با تو در آن دم آشنا باشم
گر آن نفس آشنا شوی با من
آنگاه من آن نفس کجا باشم
نی نی که تو باش در بقا جمله
کان اولیتر که من فنا باشم
عطار اگر فنا شوم در تو
گر باشم و گر نه پادشا باشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوقِ الهی میخواهد او را از خودش جدا کند و در خود غرق سازد، چون خودخواهی و از آنِ خود بودن را بدتر از بتپرستی میداند. او به هر رنج و حتی کشته شدن به دست دوست راضی است و برای خون خود خونبها نمیخواهد. وقتی معشوق وعدهٔ آشنایی در دم مرگ میدهد، عاشق میگوید در آن دم دیگر «منی» باقی نمیماند. سرانجام نتیجه میگیرد که بهتر است تنها معشوق باقی بماند و او فانی شود، و همین فنا را پادشاهی میداند.
هوش مصنوعی: هر وقت از دیدار آن روی محبوب مست شوم، در عالم عظمت و کبریایی الهی هشیار و آگاه میشوم. مستیِ عشق برای او عین هشیاری حقیقی است.
هوش مصنوعی: مرا همیشه غرق در خودت کن، چون حیف است که من از آنِ خودم باشم و به خودم مشغول بمانم.
هوش مصنوعی: هر لحظه که در پی صلاح و درستیِ کار خودم باشم، در همان لحظه از بتِ ختا هم بدترم. «صواب» و «خطا» را در برابر هم آورده است: خودخواهی و خودبینی همان بتپرستی است.
هوش مصنوعی: گاهی به من میگویی برو و از آنِ کس دیگری باش؛ وقتی جز تو کسی نیست، من از آنِ چه کسی باشم؟
هوش مصنوعی: تا کی مرا از پیش خودت دور میکنی و تا کی باید از دیدن زیبایی تو جدا بمانم؟
هوش مصنوعی: هر لحظه مرا به هر سو بینداز و سرگردانم کن، اما نگذار حتی یک لحظه به خودم تعلق داشته باشم.
هوش مصنوعی: اگر مرا مانند شمع صد بار هم بکشی و خاموش کنی، چون کارِ توست، سزاوار همانم و از آن خشنودم.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم برای خون خودم که تو ریختهای خونبها بخواهم، خودم صد بار گناهکار و سزاوار مرگم. یعنی عاشق نباید از معشوق تاوانِ کشته شدن بخواهد.
هوش مصنوعی: به تو گفتم نزد من بیا تا یک لحظه در برابرت مانند ذرهٔ رقصان در هوا باشم؛ همچون ذرهای که در پرتو آفتاب پیدا میشود و میرقصد.
هوش مصنوعی: اگر قصد ریختن خون جانم را داشته باشی، خودم بر کشته شدنم گواهی میدهم و به سود تو شهادت میدهم.
هوش مصنوعی: تو گفتی: وقتی کارت به باد و نَفَس رسید، یعنی به دم آخر و مرگ نزدیک شدی، در آن لحظه با تو آشنا خواهم شد.
هوش مصنوعی: اگر در آن لحظه با من آشنا شوی، آن وقت من دیگر کجا هستم؟ یعنی در آن دم من نابود شدهام و وجودی ندارم که با تو آشنا شود.
هوش مصنوعی: نه، نه؛ بهتر آن است که تنها تو بهتمامی باقی و پایدار باشی و من فانی شوم.
هوش مصنوعی: عطار خودش را خطاب میکند: اگر در تو فانی شوم، چه وجود داشته باشم و چه نداشته باشم، پادشاه خواهم بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.