تا عشق تو در میان جان دارم
جان پیش در تو بر میان دارم
اشکم چو به صد زبان سخن گوید
راز دل خویش چون نهان دارم
در عشق تو بس سبکدل افتادم
کز بادهٔ عشق سر گران دارم
گفتم چو به تو نمیرسم باری
نامت همه روز بر زبان دارم
چون کرد فراق تو زبان بندم
چه روز و چه روزگار آن دارم
چون کار نمیکند فغان بی تو
از دست غم تو چون فغان دارم
در خاطر هیچکس نمیآید
شوری که از آن شکرستان دارم
گفتم شکریم ده به جان تو
کاخر من دلشکسته جان دارم
گفتی که تو را شکر زیان دارد
گو دار که من بسی زیان دارم
تا چند رخت به آستین پوشی
تا کی ز تو سر بر آستان دارم
گفتی که جهان به کام عطار است
من بی تو کجا سر جهان دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق جانش را آمادهٔ فدا کردن بر درگاه معشوق میداند و میگوید اشکش راز عشقش را فاش کرده است. او که از وصال ناامید است، میخواهد دستکم نام معشوق را بر زبان بیاورد، اما فراق حتی زبانش را هم بسته است. در گفتوگویی کوتاه، از معشوق بوسهای از لبش طلب میکند و پاسخ میشنود که این برایش زیان دارد. در پایان، عطار به این سخن که جهان به کام اوست پاسخ میدهد که بی معشوق هیچ اعتنایی به جهان ندارد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که عشق تو در میان جانم جای دارد، جانم را بر کمر بسته و آماده، پیش درگاه تو نگه میدارم تا فدایت کنم.
هوش مصنوعی: وقتی اشکم با صد زبان راز مرا بازگو میکند، چگونه میتوانم راز دلم را پنهان نگه دارم؟
هوش مصنوعی: در عشق تو چنان سبکروح و بیقرار شدهام که از بادهٔ عشق سرم سنگین و مست است. سبکی دل و سنگینی سر را در برابر هم نهاده است.
هوش مصنوعی: با خود گفتم حال که به وصال تو نمیرسم، دستکم همهٔ روز نامت را بر زبان داشته باشم.
هوش مصنوعی: اما چون جدایی از تو زبانم را بست و از گفتن بازداشت، دیگر نه روزی دارم و نه حال و روزگاری که نامت را بگویم؛ یعنی حتی همین تسلی هم از دستم رفته است.
هوش مصنوعی: وقتی ناله و فریاد بی تو اثری ندارد، چرا باید از دست غم تو فریاد کنم؟
هوش مصنوعی: شور و هیجانی که از آن شکرستان، یعنی لب شیرین معشوق، در دل دارم، به ذهن هیچکس نمیرسد.
هوش مصنوعی: به تو گفتم: به جان خودت سوگند، اندکی شکر، یعنی بوسهای از لبت، به من بده، چون من دلشکسته هم آخر جانی دارم و نیازمندم.
هوش مصنوعی: تو گفتی شکر برایت زیان دارد. گفتم بگذار زیان داشته باشد، من خود زیانهای بسیار دیدهام و این هم یکی از آنها.
هوش مصنوعی: تا کی چهرهات را با آستین میپوشانی و تا کی من باید از دوری تو سر بر آستانهٔ درت بگذارم؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که جهان به کام عطار است؛ اما من بی تو کجا به جهان و کار آن اعتنایی دارم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.