نصیر دین که چشم پادشائی
نبیند چون تو فرخ کدخدائی
جهان را کدخدائی جز تو نبود
چنان چون نیست جز یزدان خدائی
اگر گویم بهمت آسمانی
بمن بر هر کسی گیرد خطائی
بجنب همت تو آسمان هست
چو دست آسی بپیش آسیائی
چنان کز همت عالیت زیبد
نها دستی یکی عالی بنائی
جهات تو بنا کردی پس آنگاه
همی خواهی جهانی را سرائی
بر این زیبا جهان خرم اندر
بران چندانکه داری کام و رائی
نصیر دین یزدانی و دین را
نیاید چون تو کس نصرت فزائی
خرد را نیست اندر هر طریقی
چو رای روشن تو رهنمائی
بجز بر کلک و بر کافی کف تو
جهان را نیست بندی و گشائی
عطای ایزدی بر خلق و کس نیست
که نگرفت از کف رادت عطائی
جهان فانی شدستی لیکن الحق
بجاه تو همی ماند بقائی
جهان خواهد بقای دولت تو
بدان تا مرو را ناید فنائی
ببحر مدحتت با صد تکلف
نیارد عنصری زد آشنائی
بجز طبع سخن سنجان کامل
نباشد مدحتت را آشنائی
بود وصف کمال تو بحدی
بود قصر جلال تو بجائی
که نه آنجا رسد هرگز خیالی
نه ره دارد درینجا هیچ رائی
توام گستاخ کردی تا درین بحر
بدیهه میزنم دستی و پائی
دعا گویم ترا زین پس چو شوان
سزای صدر تو گفتن ثنائی
خدا آنچه ترا به باد بدهاد
ازین بهتر ندانستم دعائی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده ستایش نصیرالدین علی، وزیر و کارگزار دولت است که او را یگانه کدخدای جهان، یاور دین، راهنمای خرد و بخشندهٔ همگان میخواند. شاعر همت او را برتر از آسمان و دولتش را مایهٔ ماندگاری جهان میداند و میگوید حتی عنصری از ستایش او ناتوان است. در پایان، چون ستایش درخور او را ممکن نمیبیند، به دعا روی میآورد و از خدا بهترینها را برای ممدوح میخواهد.
هوش مصنوعی: ای نصیرالدین، چشم پادشاهی وزیر و کارگزار فرخندهای همانند تو نمیبیند.
هوش مصنوعی: جهان کارگزار و سرپرستی جز تو ندارد، همانگونه که جز یزدان خدایی نیست.
هوش مصنوعی: اگر بگویم در بلندهمتی همچون آسمانی، هر کسی بر من خرده میگیرد، زیرا این ستایش از مقام تو کمتر است.
هوش مصنوعی: در کنار همت تو، آسمان مانند دستاسی کوچک در برابر آسیابی بزرگ است.
هوش مصنوعی: چنانکه شایستهٔ همت بلند توست، بنای بلندی بنیان نهادهای.
هوش مصنوعی: گویی جهانی بنا کردهای و آنگاه میخواهی آن را خانه و سرای جهانیان کنی؛ یعنی بنای تو به گستردگی یک جهان است.
هوش مصنوعی: در این جهان زیبا و خرم، به اندازهٔ همهٔ آرزو و خواستی که داری کامروا باش و فرمان بران.
هوش مصنوعی: تو یاور دین خدایی و هیچکس مانند تو بر پیروزی و نیرومندی دین نمیافزاید.
هوش مصنوعی: خرد در هیچ راهی راهنمایی مانند اندیشهٔ روشن تو ندارد.
هوش مصنوعی: بستن و گشودن کارهای جهان تنها به قلم تو و دست کاردان توست.
هوش مصنوعی: بخشش خدا بر همهٔ آفریدگان هست و هیچکس نیست که از دست بخشندهٔ تو هدیهای نگرفته باشد.
هوش مصنوعی: جهان نابود میشد، اما به راستی به برکت جاه و مقام تو اندکی پایداری برایش مانده است.
هوش مصنوعی: جهان پایداری دولت تو را میخواهد تا خودش نابود نشود.
هوش مصنوعی: حتی عنصری، شاعر بزرگ، با صد کوشش نمیتواند در دریای ستایش تو شنا کند.
هوش مصنوعی: جز طبع سخنسنجان کامل، کسی با ستایش شایستهٔ تو آشنا نیست.
هوش مصنوعی: وصف کمال تو به چنان حدی و کاخ شکوه تو به چنان جایگاهی رسیده است،
هوش مصنوعی: که هرگز هیچ خیالی به آنجا نمیرسد و هیچ اندیشهای راهی به آن ندارد.
هوش مصنوعی: تو مرا گستاخ و دلیر کردی تا در این دریای ستایش بیدرنگ و بداهه دست و پایی بزنم.
هوش مصنوعی: از این پس برایت دعا میگویم، چون نمیتوان ستایشی درخور جایگاه تو گفت.
هوش مصنوعی: خداوند آنچه برای تو بهتر است به تو بدهد؛ دعایی بهتر از این نمیشناسم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز بخت خویش دیده روشنایی
ز شاهان برده گوی پادشایی
سر راهون نشینم تا ته یایی
در شادی به روی مو گشایی
آیه روزی به روز مو نشینی
بوینی تا چه سخته بیوفائی
ز هر شمعی که جویی روشنایی
به وحدانیتش یابی گوایی
غرض نقشیست کز ما باز ماند
که هستی را نمی بینم بقایی
مگر صاحبدلی روزی به رحمت
کند در حق درویشان دعایی
دلا در راه حق گیر آشنایی
اگر خواهی که یابی روشنایی
چو مست خنب وحدت گشتی ای دل
میندیش آن زمان تا خود کجایی
در افتادی به دریای حقیقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.