دلا در راه حق گیر آشنایی
اگر خواهی که یابی روشنایی
چو مست خنب وحدت گشتی ای دل
میندیش آن زمان تا خود کجایی
در افتادی به دریای حقیقت
مشو غافل همی زن دست و پایی
وگر نفس و هوا عقلت رباید
تو میدان آن نفس از خود برایی
وگر همچون که یوسف خود پسندی
کشی در چاه محنتها بلایی
چو ابراهیم بتبشکن بیندیش
به هر آتش که خود خواهی درآیی
تبرا کن دل از هستی چو عیسی
به بند سوزن ای مسکین چرایی
شوی بر طور سینا همچو موسی
درین ره گر بورزی پارسایی
برو عطار مسکین خاک ره شو
به نزد اهل دل تا بر سر آیی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل دل خود را به آشنایی با حق و رها کردن خودبینی و هوای نفس فرا میخواند. او با یاد کردن از یوسف و ابراهیم و عیسی و موسی نشان میدهد که خودپسندی مایهٔ بلاست و بتشکنی، دل کندن از هستی و پارسایی راه رسیدن به حق است. در پایان به خود سفارش میکند که نزد اهل دل فروتن و خاک راه باشد تا سربلند شود.
هوش مصنوعی: ای دل، اگر میخواهی به روشنایی و بینش برسی، در راه خدا با او آشنا شو و انس بگیر.
هوش مصنوعی: ای دل، وقتی از خم شراب وحدت مست شدی، دیگر در آن حال به این فکر نکن که خودت کجا هستی؛ یعنی خودبینی را رها کن.
هوش مصنوعی: اکنون که در دریای حقیقت افتادهای، غافل نباش و پیوسته دست و پا بزن و تلاش کن.
هوش مصنوعی: اگر نفس و هوس عقلت را بربایند، بدان که باید در همان دم از خود بیرون آیی و خودی را رها کنی.
هوش مصنوعی: اگر مانند یوسف به خود و زیبایی خود ببالی، در چاه رنجها گرفتار بلا میشوی.
هوش مصنوعی: مانند ابراهیم بتها را بشکن و بیندیش؛ آنگاه به هر آتشی که بخواهی میتوانی بیآسیب وارد شوی.
هوش مصنوعی: مانند عیسی دل را از هستی و دلبستگی به دنیا پاک کن؛ ای بیچاره، چرا در بند یک سوزن ماندهای؟ اشاره به این روایت که عیسی به سبب سوزنی که همراه داشت در آسمان چهارم ماند.
هوش مصنوعی: اگر در این راه پارسایی و پرهیزگاری پیشه کنی، مانند موسی به کوه طور و مقام دیدار و گفتوگو با حق میرسی.
هوش مصنوعی: ای عطار بیچاره، برو و نزد اهل دل فروتن و خاک راه شو تا سربلند و برتر شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز بخت خویش دیده روشنایی
ز شاهان برده گوی پادشایی
سر راهون نشینم تا ته یایی
در شادی به روی مو گشایی
آیه روزی به روز مو نشینی
بوینی تا چه سخته بیوفائی
نصیر دین که چشم پادشائی
نبیند چون تو فرخ کدخدائی
جهان را کدخدائی جز تو نبود
چنان چون نیست جز یزدان خدائی
اگر گویم بهمت آسمانی
[...]
ز هر شمعی که جویی روشنایی
به وحدانیتش یابی گوایی
غرض نقشیست کز ما باز ماند
که هستی را نمی بینم بقایی
مگر صاحبدلی روزی به رحمت
کند در حق درویشان دعایی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.