|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساس ناتوانی و ناامیدی خود را بیان میکند. او میگوید که نمیتواند خشونت و درد را تحمل کند و به زندگی بیاحساس ادامه دهد. او خود را مانند شمعی توصیف میکند که از عشق جانان زنده است و نمیتواند به تظاهر و بیتوجهی روی آورد. در ادامه، از بیپناهی و عریانی خود صحبت میکند و میگوید که مانند گلی در زیر باران نیست و از زیبایی و شکوفایی دور است. در مجموع، این شعر نشاندهندهی احساس تنهایی و فقدان عشق در زندگی شاعر است.
هوش مصنوعی: من به نوشیدن مشروبات مشغول نیستم، چون تحمل غم و درد ندارم. من هم مثل گل نیستم که در مکان خود زندگی کنم و پرواز بلبل را تجربه کنم.
هوش مصنوعی: من مانند شمعی هستم که از نگاه پرحرارت محبوبم روشن و زندهام. بنابراین، چگونه میتوانم بتپرستی کنم؟ من از معنای واقعی زندگی غافل نیستم.
هوش مصنوعی: لباس من به اندازه یک نهال خشک بیروح و عاری از زیبایی شده است، مانند گلی که تحت فشار و بار سنگینی قرار گرفته و نتوانسته به زیبایی و شکفتگی خود ادامه دهد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.