گرم راحت رسانی ور گزایی
محبت بر محبت میفزایی
به شمشیر از تو بیگانه نگردم
که هست از دیرگه باز آشنایی
همه مرغان خلاص از بند خواهند
من از قیدت نمیخواهم رهایی
عقوبت هرچ از آن دشوارتر نیست
بر آنم صبر هست الا جدایی
اگر بیگانگان تشریف بخشند
هنوز از دوستان خوشتر گدایی
منم جانا و جانی بر لب از شوق
بده گر بوسهای داری بهایی
کسانی عیب ما بینند و گویند
که روحانی ندانند از هوایی
جمیع پارسایان گو بدانند
که سعدی توبه کرد از پارسایی
چنان از خَمر و زَمْر و نای و ناقوس
نمیترسم که از زهد ریایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق اعلام میکند که لطف و آزار معشوق هر دو عشقش را بیشتر میکند و هیچگاه از بند او رهایی نمیخواهد؛ هر سختی را تاب میآورد جز جدایی را و جانش را بهای بوسهٔ او میکند. در پایان، شعر به سوی خردهگیران میچرخد: آنان عشق روحانی را از هوس بازنمیشناسند، و سعدی از پارسایی توبه میکند و زهد ریایی را از می و ساز و ناقوس خطرناکتر میداند.
تصحیح AI: اگر عشق و محبت را به من هدیه بدهی و یا گزند برسانی، محبت من بیشتر خواهد شد. (AI: اگر عشق و محبت را به دیگران هدیه بدهی و آرامش را به آنها برسانی، محبت تو هم بیشتر خواهد شد.)
هوش مصنوعی: حتی اگر با شمشیر مرا برانی، از تو دور و بیگانه نمیشوم، چون آشنایی و پیوند من با تو از روزگاری دور است.
هوش مصنوعی: همهٔ پرندگان میخواهند از دام و بند آزاد شوند، اما من نمیخواهم از بند عشق تو رها شوم.
هوش مصنوعی: بر هر عذاب و سختی، حتی دشوارترین آنها، صبر و تحمل دارم، جز بر جدایی از تو.
هوش مصنوعی: اگر بیگانگان به من خلعت و بخشش بدهند، باز هم گدایی کردن از دوستان برایم خوشایندتر است.
هوش مصنوعی: ای جان، این منم که از شدت اشتیاق جانم به لب رسیده است؛ اگر بوسهای داری که بهایی دارد، آن را به من بده و جانم را در عوضش بگیر.
هوش مصنوعی: کسانی بر ما عیب میگیرند و بدگویی میکنند که عشق روحانی و پاک را از هوس نفسانی تشخیص نمیدهند.
هوش مصنوعی: به همهٔ پارسایان و زاهدان بگو بدانند که سعدی از پارسایی و زهدفروشی توبه کرده است.
هوش مصنوعی: من از شراب و ساز و نی و ناقوس کلیسا آنقدر نمیترسم که از زهد ریاکارانه و نمایشی میترسم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ز بخت خویش دیده روشنایی
ز شاهان برده گوی پادشایی
سر راهون نشینم تا ته یایی
در شادی به روی مو گشایی
آیه روزی به روز مو نشینی
بوینی تا چه سخته بیوفائی
نصیر دین که چشم پادشائی
نبیند چون تو فرخ کدخدائی
جهان را کدخدائی جز تو نبود
چنان چون نیست جز یزدان خدائی
اگر گویم بهمت آسمانی
[...]
ز هر شمعی که جویی روشنایی
به وحدانیتش یابی گوایی
غرض نقشیست کز ما باز ماند
که هستی را نمی بینم بقایی
مگر صاحبدلی روزی به رحمت
کند در حق درویشان دعایی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.