ای که در ره عرفان مستمند برهانی
ترسمت چو خر در گل عاقبت فرو مانی
سبحه زهد و سالوسی، خرقه زرق و شیادی
آه ازین خدا ترسی، داد از این مسلمانی
مشکل ار بکف آری، بعد از این بدشواری
آنچه دادهای از کف پیش از ین بآسانی
این ضیا ندارد مه این صفا ندارد گل
کس بتو نمیمٰاند تو بکس نمیمانی
روشنی طور است این یا فروغ آن چهره
موج بحر نور است این یا ریاض پیشانی
ای هلاک چشمت من تا بچند مخموری
ای اسیر زلفت دل تا به کی پریشانی
کرده از دل و جانت، ای جهان زیبائی
آسمٰان زمین بوسی، آفتاب دربانی
نیستم چو نامردان در لباس رعنائی
سرکش و سرافرازم شعله سان به عریانی
کار من رضی از زهد چونکه بر نمیآید
میروم تلافی را بعد ازین به رهبانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نخست زاهد ریاکار و کسی را که در راه عرفان به برهان عقلی تکیه دارد سرزنش میکند و تسبیح و خرقهٔ او را نشانهٔ سالوس میداند. سپس به ستایش زیبایی بیهمتای معشوق میپردازد و چهرهٔ او را با نور طور میسنجد و آسمان و خورشید را خدمتگزار او میشمارد. در پایان خود را آزادهای برهنه از ظاهرسازی معرفی میکند و میگوید چون زهد برایش ثمری نداشته، به رهبانی و وارستگی روی میآورد.
هوش مصنوعی: ای کسی که در راه شناخت حق نیازمند دلیل و برهان عقلی هستی، میترسم سرانجام مانند خری که در گِل گیر کرده، درمانده شوی و راه به جایی نبری.
هوش مصنوعی: تسبیح تو نشانهٔ زهد ریایی و فریبکاری است و خرقهات نشانهٔ دورویی و شیادی؛ افسوس از این خداترسی و فریاد از این مسلمانیِ ظاهری.
هوش مصنوعی: آنچه را پیش از این به آسانی از دست دادهای، از این پس به دشواری و به سختی میتوانی دوباره به دست آوری.
هوش مصنوعی: ماه چنین روشنی و گل چنین پاکی و طراوتی ندارد؛ هیچکس به تو شبیه نیست و تو نیز به هیچکس شباهت نداری.
هوش مصنوعی: آیا این روشنی کوه طور است یا پرتو آن چهره؟ آیا این موج دریای نور است یا باغِ پیشانی تو؟ شاعر چهرهٔ معشوق را با تجلی الهی بر طور همانند میکند.
هوش مصنوعی: ای که من فدای چشم توام، چشمت تا کی خمار و مست است؟ و ای دلِ گرفتار زلف او، تا کی آشفته و پریشان خواهی بود؟
هوش مصنوعی: ای که سراسر زیبایی هستی، آسمان از روی دل و جان خاک درگاه تو را میبوسد و خورشید دربان تو شده است.
هوش مصنوعی: من مانند نامردان در جامهٔ خودآرایی و ظاهرسازی نیستم؛ بلکه مانند شعله، در برهنگی و بیتعلقی سرکش و سربلندم.
هوش مصنوعی: رضی، چون از راه زهد کاری برای من ساخته نیست، از این پس برای جبران آن به رهبانی و ترک دنیا روی میآورم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
وقت را غنیمت دان آن قدر که بتْوانی
حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی
کامبخشیِ گردون عمر در عوض دارد
جهد کن که از دولت دادِ عیش بستانی
باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد
[...]
وقت را غنیمت دان آنقدر که بتوانی
حاصل از حیات جان ایندمست تا دانی
ای که ده جهت داری جامه زمستانی
بر تن خودت کن بار آنقدر که بتوانی
بر نهالی اطلس چون دهی شب آسایش
[...]
وقت گل می و مطرب دولتیست تا دانی
دولتی چنین دریاب ای به دولت ارزانی
کیش کافران دارد نرگس تو کز مژگان
کرده صد مسلمان را رخنه در مسلمانی
در جفا کمر بستی عهد مهر بشکستی
[...]
ساقیا! بده جامی، زآن شراب روحانی
تا دمی برآسایم زین حجاب جسمانی
بهر امتحان ای دوست! گر طلب کنی جان را
آن چنان برافشانم، کز طلب خجل مانی
بیوفا نگار من، میکند به کار من
[...]
پیرو شریعت باش ای دل ار مسلمانی
وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی
عمر رفته خود بگذشت نامده محقق نیست
حاصل از حیات ای دل یک دم است تا دانی
پیش سنی از قائم دم نزن که نتوان گفت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.