ببر دل از همه خوبان، اگر خردمندی
به شرط آنکه در آن زلف دلستان بندی
هر آن نظر که به دیدار دوست کردی باز
ضرورتست که از دیگران فرو بندی
اگر به تیغ تو را میتوان برید از دوست
حدیث عشق رها کن، که سستپیوندی
و گر چو شمع نمیگردی از غمش، بنشین
که پیش اهل حقیقت به خویش میخندی
هزار نامه به خون جگر سیه کردم
هنوز قاصرم از شرح آرزومندی
بیا، که جز تو نظر بر کسی نیفگندم
به خشم اگر چه مرا از نظر بیفگندی
ز بندگی به جفایی چگونه برگردم؟
که گر به تیغ زنی هم چنان خداوندی
به طیره گر تو مرا صد جواب تلخ دهی
هنوز تلخ نباشد، که سر بسر قندی
نشاند تخم وفای تو اوحدی در دل
اگر چه شاخ نشاطین ز بیخ برکندی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق خود به معشوق سخن میگوید و تأکید میکند که اگر عقل و خردی وجود داشته باشد، باید دل را تنها به او بسپارد. او بیان میکند که هر نگاهی جز به سوی معشوق باید ممنوع باشد و اگر درد عشق وجود دارد، باید با صبر به آن تن داد. شاعر به شدت به وفاداری و وفا تأکید میکند و میان عشق و درد عمیق احساسات خود، تضادهایی را مطرح میکند. او اگرچه از بیمحلی معشوق رنج میبرد، اما باز هم به عشق و محبتش پایبند است و وفای معشوق را در دل خود میکارد. در نهایت، اوحدی خود را در برابر قدرت معشوق تسلیم میکند و عشق را حتی در سختترین شرایط همچنان شیرین میداند.
هوش مصنوعی: اگر عقل و خرد داشته باشی، باید دل خود را از همهٔ زیباها ببر و فقط به زلف (موهای) محبوب دل ببندی.
هوش مصنوعی: هر بار که به دیدار دوست خود میروی، لازم است که توجهات را از دیگران برگیری و فقط به او معطوف کنی.
هوش مصنوعی: اگر با شمشیر تو بتوانند به کسی آسیب بزنند، صحبت از عشق و محبت را رها کن، زیرا تو در این عشق ثابت و پایدار نیستی.
هوش مصنوعی: اگر مانند شمع از غم او ذوب نمیشوی و تغییر نمیکنی، بهتر است سکوت کنی، زیرا در محضر کسانی که در حقیقت میفهمند، به خودت میخندی و دیگران نیز به حالت تو میخندند.
هوش مصنوعی: من هزاران نامه با دل شکسته و خون دل نوشتهام، اما هنوز هم در بیان آرزوهایم ناتوانم و نمیتوانم آنچه در دل دارم را به خوبی توصیف کنم.
هوش مصنوعی: بیا که جز تو به کسی نگاه نکردهام، حتی اگر به خاطر خشم از نظر من دور شوی.
هوش مصنوعی: چطور میتوانم از بندگی و خدمت به تو دست بردارم، وقتی که حتی اگر با شمشیر به من آسیب برسانی، باز هم تو را بزرگ و محترم میدانم؟
هوش مصنوعی: اگر تو به من به هر تعداد پاسخ تلخی بدهی، باز هم آن تلخی به اندازهٔ شیرینی وجود تو نیست، زیرا من تمام وجودم شیرین است.
هوش مصنوعی: اوحدی میگوید: اگر چه تو شاخ و برگ شادابی را از ریشه برکنی، اما با محبتت تخم وفای تو در دل من نشسته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا به جان تو سوگند و صعب سوگندی
که هرگز از تو نگردم نه بشنوم پندی
دهند پندم و من هیچ پند نپذیرم
که پند سود ندارد به جای سوگندی
شنیدهام که بهشت آن کسی تواند یافت
[...]
خدایگان افاضل رشید دولت و دین
جهان سروری و عالم هنرمندی
زبیم آنکه خداوند را ملال بود
دراز می نکنم شرح آرزومندی
ایا بلطف بفرزندیم پذیرفته
[...]
چه باز در دلت آمد که مهر برکندی
چه شد که یار قدیم از نظر بیفکندی
ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست
هنوز وقت نیامد که بازپیوندی
بود که پیش تو میرم اگر مجال بود
[...]
نمازِ شام رسید ای بتِ سمرقندی
بساز چنگ و بزن پرده نهاوندی
اگر چو چنگ بننوازیم روا نبود
که چون بریشمم از پای و سر فروبندی
کرشمهای کن و بَشکی بزن چه باشد اگر
[...]
به سمع معجری ای پیک عاشقان برسان
حدیث شوق ملاقات و آرزمندی
ز بعد آنکه زدی حلقه بر در و خود را
در آن جناب همایون چو حلقه افکندی
بگویش این قدر از من که ای به رتبت و فضل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.