نگارا، یاد می‌داری که یاد ما نمی‌کردی؟
سگان را در بر خود جای و جای ما نمی‌کردی؟
چو جانت می‌سپرد این تن به جز خونش نمی‌خوردی؟
چو خوانت می‌نهاد این دل به جز یغما نمی‌کردی؟
نشان درد می‌دیدی ولی درمان نمی‌دادی
به کوی وصل می‌بردی ولی در وا نمی‌کردی؟
نخستین روزت ار با من نبودی فتنه اندر سر
چو رخ در پرده پوشیدی دگر پیدا نمی‌کردی
به پس فردا رسید آن کم به فردا وعده می‌دادی
چرا فردا همی گفتی؟ چو پس‌فردا نمی‌کردی
دلم را می‌نهی داغی و گرنه در چنین باغی
رخ از خیری نمی‌بردی دل از خارا نمی‌کردی
دوای اوحدی جستم ز درد سر بنالیدی
گرت سودای ما بودی چنین صفرا نمی‌کردی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دل تنگی و یادی می‌کند که محبوبه‌اش فراموشش کرده و به او توجهی ندارد. او به یاد می‌آورد که محبوبه چقدر نسبت به دیگران توجه کرده و اما نسبت به او بی‌اعتنا بوده است. شاعر از پیوندی نمی‌تواند بهره‌مند شود و در انتظار روزی است که محبوبش به او پاسخ دهد، اما این روز هیچ‌گاه نیامده است. او به درد و رنجی که بر دلش حاکم است اشاره می‌کند و در نهایت به ناتوانی خود در بدست آوردن درمانی برای این درد پرداخته و از محبوبش می‌خواهد که اگر به او توجه دارد، دردش را تسکین دهد.
هوش مصنوعی: ای محبوب، آیا به یاد داری که هیچ گاه به یاد ما نبودید؟ و به سگان که در آغوش خود جا داده‌اید، هیچ جایی برای ما فراهم نکردید؟
هوش مصنوعی: اگر جان تو را به این بدن می‌سپردم، جز خون او چیزی نمی‌نوشیدی؟ اگر این دل را به تو می‌دادم، جز غارت کردن آن کاری نمی‌کردی؟
هوش مصنوعی: تو نشان درد را می‌دیدی اما هیچ تلاشی برای درمان آن نمی‌کردی؛ به راه وصال می‌بردی اما در را به روی من باز نمی‌کردی.
هوش مصنوعی: اگر در نخستین روز با من نبودی و پشت از من می‌پوشیدی، آنگاه در دل من فتنه‌ای به وجود می‌آوردی که دیگر هرگز پیدا نمی‌شدی.
هوش مصنوعی: تو به وعده‌ای که به من دادی، قرار بود که فردا بیایی، اما حالا به روز بعد از فردا هم رسیدیم و تو نیامدی. چرا همیشه فقط وعده فردا را می‌زدی، اگر پس فردا نمی‌آمدی؟
هوش مصنوعی: اگر دل من را با غم و درد ترک کنی، در این صورت در چنین باغی، رخسارت را از من پنهان می‌کنی و دل من نمی‌تواند مانند سنگ سخت، بی‌احساس باشد.
هوش مصنوعی: اگر اوحدی (شاعر) از دردسر به تو شکایت کرده، این نشان می‌دهد که اگر او به عشق ما توجه می‌کرد و به آن علاقه‌مند می‌بود، حالش این‌گونه بد و غمگین نمی‌شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه خوش بود ار ز عشق اول دلی شیدا نمی‌کردی
چه می‌کردی ز یاران دوری بی‌جا نمی‌کردی
چرا اگر وعده کشتن نمودی رفته از یادت
تو آن بودی که از قتل کسی پروا نمی‌کردی
به بی‌جا دعوی مستوریت باور نمی‌دارم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.