جانا بیا که بی تو دلم را قرار نیست
بیشم مجال صبر و سر انتظار نیست
دیوانه این چنین که منم در بلای عشق
دل عاقبت نخواهد و عقلم به کار نیست
گر خواندنت مراد و گر راندن آرزوست
آن کن که رای تست مرا اختیار نیست
ما را همین بسست که داریم درد عشق
مقصود ما ز وصل تو بوس و کنار نیست
ای دل همیشه عاشق و همواره مست باش
کان کس که مست عشق نشد هوشیار نیست
با عشق همنشین شو و از عقل برشکن
کو را به پیش اهل نظر اعتبار نیست
هر قوم را طریقی و راهی و قبلهایست
پیش عبید قبله به جز کوی یار نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از بیقراری در دوری یار مینالد، از او میخواهد که بیاید و خود را یکسره تسلیم خواستِ او میکند. او میگوید داشتن درد عشق برایش بس است و کامجویی را هدف خود نمیداند. سپس عشق را بر عقل برتری میدهد و مستی عشق را هشیاری راستین میشمارد. در بیت پایانی، عبید کوی یار را تنها قبلهٔ خود میخواند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، بیا که بی تو دلم آرام و قرار ندارد. دیگر توان شکیبایی و حوصلهٔ چشمبهراه ماندن ندارم.
هوش مصنوعی: من در گرفتاری عشق چنان دیوانهام که دلم در پی عاقبتاندیشی نیست و عقلم هم کاری از پیش نمیبرد.
هوش مصنوعی: اگر خواستِ تو این است که مرا نزد خود بخوانی یا از خود برانی، هر چه رأی توست همان را انجام بده، که من از خود اختیاری ندارم.
هوش مصنوعی: برای ما همین بس است که درد عشق تو را داریم. هدف ما از وصال تو بوسه و در آغوش گرفتن نیست.
هوش مصنوعی: ای دل، همیشه عاشق و مست باش، زیرا کسی که از عشق مست نشده باشد در حقیقت هشیار و آگاه نیست.
هوش مصنوعی: با عشق همراه شو و از عقل روی بگردان و پیوندت را با آن بشکن، زیرا عقل نزد اهل نظر و صاحبدلان ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: هر گروهی راه و روش و قبلهای برای خود دارد، اما نزد عبید قبلهای جز کوی یار نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیست
آمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
اندر بهی شدنت بیابد بها بهار
تا تو بهی نیابی کس را بهار نیست
تا تو بهار یافتی از درد خستگی
[...]
کس را بر اختیار خدای اختیار نیست
بر دهر و خلق جز او کامگار نیست
قسمت چنان که باید کردست در ازل
و اندیشه را بر آنچه نهادست کار نیست
بر یک درخت هست دو شاخ بزرگ و این
[...]
سروی بهراستی چو تو در جویبار نیست
نقشی به نیکویی چو تو در قندهار نیست
جفت مهی اگرچه به خوبیت جفت نیست
یار شهی اگر چه به خوبیت یار نیست
زلف تو مشک بارد و بر مه زره شود
[...]
آن طبع را که علم و سخاوت شعار نیست
از عالمیش فخر و ز زفتیش عار نیست
جز چشم زخم امت و تعویذ بخل نیست
جز رد چرخ و آب کش روزگار نیست
آن دست و آن زبان که درو نیست نفع خلق
[...]
ساکن شو و تو طاعت ایزد کن اختیار
کز مرد بختیار جز این اختیار نیست
پرهیزگار باش و چه سود است پند من
کامروز روز مردم پرهیزگار نیست
مرد خدای شو که خدای است دستگیر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.