حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست
وز روزگار بهره به جز از ملال نیست
نقش سه شش طلب مکن از کعبتین دهر
کین نقش پنج روزه برون از خیال نیست
چون منصب بزرگی و چون جاه و ملک و مال
بی وصمت تزلزل و عیب و زوال نیست
خوش خاطری که منصب و جاه آرزو نکرد
خرم دلی که در طلب ملک و مال نیست
از خوان ممسکان مطلب توشهٔ حیات
کان لقمه پیش اهل طریقت حلال نیست
در وضع روزگار نظر کن به چشم عقل
احوال کس مپرس که جای سؤال نیست
چون زلف تابدادهٔ خوبان در این دیار
هرجا که سرکشی است به جز پایمال نیست
در موج فتنهای که خلایق فتادهاند
فریاد رس به جز کرم ذوالجلال نیست
از غم چنان برست دل ما که بعد از این
در وی به هیچ وجه طرب را مجال نیست
جانم فدای خاطر صاحب دلی که گفت:
«شیراز جای مردم صاحب کمال نیست»
درویشی و غریبی و زحمت ز حد گذشت
زین بیش ای عبید مرا احتمال نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکایتنامهای از روزگار است که در آن عبید زندگی را جز رنج و ملال نمیبیند و جاه و مال را ناپایدار میشمارد. او از سفرهٔ بخیلان پرهیز میدهد، از پایمال شدن سرکشان و فتنهٔ همگانی سخن میگوید و تنها پناه را کرم خداوند میداند. در پایان، شکایت شخصی میشود: شیراز را جای اهل کمال نمیداند و از فقر و غربت و رنجی که از حد گذشته مینالد.
هوش مصنوعی: از زندگی ما جز رنج و گرفتاری چیزی به دست نمیآید و بهرهٔ ما از روزگار فقط ملال و دلتنگی است.
هوش مصنوعی: از تاسهای بازی روزگار انتظار بهترین نقش (ششهای پیاپی، یعنی بخت کامل) را نداشته باش، زیرا این نقش و نگار پنجروزهٔ دنیا چیزی جز خیال و پندار نیست.
هوش مصنوعی: مقام بزرگی و جاه و فرمانروایی و ثروت هیچکدام از عیب لرزان بودن و ناپایداری و نابودی خالی نیستند.
هوش مصنوعی: خوشا کسی که آرزوی مقام و جاه نکرد و شادمان دلی که در پی ملک و مال نیست.
هوش مصنوعی: توشه و روزی زندگی را از سفرهٔ بخیلان نخواه، زیرا لقمهٔ آنان در نظر اهل طریقت حلال نیست.
هوش مصنوعی: با چشم خرد به اوضاع روزگار نگاه کن و حال کسی را نپرس، چون وضع چنان آشکار و تلخ است که جای پرسیدن نمیماند.
هوش مصنوعی: در این سرزمین هر که سرکشی کند، مانند زلف پیچوتابخوردهٔ زیبارویان که تا پا فرو افتاده، سرانجام پایمال و خوار میشود.
هوش مصنوعی: در این موج آشوب و فتنه که مردم در آن گرفتار شدهاند، فریادرسی جز بخشش خداوند صاحب جلال وجود ندارد.
هوش مصنوعی: دل ما چنان از غم آکنده شده که از این پس به هیچ روی جایی برای شادی در آن نمیماند.
هوش مصنوعی: جانم فدای آن صاحبدلی که گفت: شیراز جای مردم اهل هنر و فضیلت نیست؛ یعنی در این شهر قدر اهل کمال را نمیدانند.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به خود میگوید: ای عبید، تهیدستی و غربت و رنج از اندازه گذشته و بیش از این تاب تحمل ندارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هم خانهایم، روی گرفتن حلال نیست
ناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست
گفتی بسنده کن به خیالی ز وصل ما
ما را به غیر ازین، سخنی در خیال نیست
گر ماه صورت تو ببیند، به صدق دل
[...]
گفتم بدل که غم مخور اندر جهان بسی
هر چند نظم حال تو بی اختلال نیست
از فیض لطف او مکن امید منقطع
گر دولتی قرین تو گردد محال نیست
کز کارگاه غیب بسی میشود پدید
[...]
گرچه به پای بوس تو ما را مجال نیست
غیر از خیال روی تواَم در خیال نیست
آیم به سر دوان به سر کوی تو چو گوی
ای نور دیدگان ز منت گر ملال نیست
تا کی خوری تو خون دل عاشقان مخور
[...]
هرچند خون عاشق بیدل حلال نیست
در خون من گرفت به آن خردسال نیست
حسنش امان یک نگهم بیشتر نداد
در حسن آدمی کش او اعتدال نیست
دی وقت راندن من از آن بزم بود مست
[...]
با ساقیان مضایقه در جان و مال نیست
هر کس کند بر او نمک می حلال نیست
کردم نثار عشوهٔ او هر چه داشتم
اکنون بدست جز قدری انفعال نیست
می را هنر نشاط شمارند و نزد من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.