آخر شبِ جدایی روزی مگر سرآید
وان آفتابِ وصلت از جانبی برآید
تو سر کشیده و من طوقِ وفا به گردن
ساکن که اسبِ حسنت ناگه به سر درآید
ای سروِ باغِ جانم بخرام تا به بستان
کز قامتِ بلندت خم در صنوبر آید
درمان چه می کند دل درد از تو راحت آمد
مرهم چه می نهد جان زخم از تو خوش تر آید
در عشق مردِ صادق هم چون خلیل باید
تا وقتِ آزمایش آتش برو برآید
آن جا که بی محابا تیرِ بلا روان شد
مردی تمام باید تا در برابر آید
ای پای مال کرده بی خود نزاری ات را
آری چو بر سر آیی باشد که بر سر آید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در شب جدایی به امید طلوع آفتاب وصال نشسته است و با وجود سرکشی معشوق، وفادار و صبور میماند. درد و زخمی را که از معشوق میرسد بهتر از درمان میداند. سپس عاشق راستین را به ابراهیم در آتش و به مردی تشبیه میکند که در برابر تیر بلا میایستد. در پایان، نزاری حتی لگدمال شدن به دست معشوق را مایهٔ سربلندی خود میشمارد.
هوش مصنوعی: سرانجام شاید روزی شب دراز جدایی به پایان برسد و آفتاب وصال تو از گوشهای طلوع کند.
هوش مصنوعی: تو مانند اسبی سرکش از من روی گرداندهای و من طوق وفاداری بر گردن دارم و آرام چشم به راهم. امید دارم که اسب زیبایی و ناز تو ناگهان بلغزد و غرورت فرو بشکند و به سوی من آیی.
هوش مصنوعی: ای کسی که همچون سروِ باغ جان منی، با ناز به سوی بستان قدم بزن تا درخت صنوبر در برابر قامت بلندت از شرم و فروتنی خم شود.
هوش مصنوعی: دل را به درمان چه نیاز است، وقتی دردی که از تو میرسد مایهٔ آسودگی است؟ جان چرا مرهم بگذارد، وقتی زخمی که تو میزنی از هر مرهمی خوشتر است؟
هوش مصنوعی: عاشق راستین باید مانند ابراهیم خلیل باشد تا هنگام آزمایش، چون آتش بر او شعله کشد، پایداری کند و نسوزد.
هوش مصنوعی: آنجا که تیر بلا بیپروا پرتاب میشود، مردی کامل و دلیر لازم است که بتواند رودررو در برابرش بایستد.
هوش مصنوعی: ای که نزاری را بیپروا زیر پا لگدمال کردهای، آری، اگر تو پا بر سر او بگذاری، شاید همین مایهٔ سربلندی و رسیدن او به آرزویش شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
یک ذره نور رویت گر ز آسمان برآید
افلاک درهم افتد خورشید بر سرآید
آخر چه طاقت آرد اندر دو کون هرگز
تا با فروغ رویت اندر برابر آید
یارب چه آفتابی کانجا که پرتو توست
[...]
چون بینم اینکه رویت در چشم دیگر آید
کز دیده های خود هم چشم مرا در آید
چون از حسد بمیرم آن دم که تو در آیی
چون جان عشقبازان با تو برابر آید
خام است کز تو جویم بر خود نوازشی را
[...]
از درد هجر جانا جانم به همیبرآید
ای جان تو برنیائی، باشد که دلبر آید
از آب دیدهٔ من تر شد زمین و گُل رُست
شاید کز آب دیده آن سرو در بر آید
بیمارم و ندارم درمان درد هجران
[...]
گفتم غمِ تو دارم گفتا غمَت سرآید
گفتم که ماهِ من شو گفتا اگر برآید
گفتم ز مِهروَرزان رسمِ وفا بیاموز
گفتا ز خوبرویان این کار کمتر آید
گفتم که بر خیالت راهِ نظر ببندم
[...]
با آفتاب رویت چون مه نمی برآید
زهره چه زهره دارد تا در برابر آید
از خاک رهگذارت دزدیده سرمه نوری
وز عین بی حیایی در دیده می درآید
آمد هزار ناوک ز آن غمزه بر دل من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.