مولانا
»
مثنوی معنوی
»
دفتر اول
»
بخش ۱۰۲ - پرسیدن صدیقه رضی‌الله عنها از مصطفی صلی‌الله علیه و سلم کی سر باران امروزینه چه بود
گفت صدیقه که ای زبدهٔ وجود
حکمت باران امروزین چه بود
این ز بارانهای رحمت بود یا
بهر تهدیدست و عدل کبریا
این از آن لطف بهاریات بود
یا ز پاییزی پر آفات بود
گفت این از بهر تسکین غمست
کز مصیبت بر نژاد آدمست
گر بر آن آتش بماندی آدمی
بس خرابی در فتادی و کمی
این جهان ویران شدی اندر زمان
حرصها بیرون شدی از مردمان
استن این عالم ای جان غفلتست
هوشیاری این جهان را آفتست
هوشیاری زان جهانست و چو آن
غالب آید پست گردد این جهان
هوشیاری آفتاب و حرص یخ
هوشیاری آب و این عالم وسخ
زان جهان اندک ترشح می‌رسد
تا نغرد در جهان حرص و حسد
گر ترشح بیشتر گردد ز غیب
نه هنر ماند درین عالم نه عیب
این ندارد حد سوی آغاز رو
سوی قصهٔ مرد مطرب باز رو
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، صدیقه رضی‌الله عنها از پیامبر اسلام می‌پرسد که علت باران امروز چیست. پیامبر توضیح می‌دهد که این باران به خاطر تسکین غم‌ها و مصیبت‌های بنی‌آدم نازل شده است و اگر انسان‌ها در آتش حرص و طمع بمانند، این دنیا دچار ویرانی خواهد شد. او همچنین به تفاوت میان هوشیاری و غفلت اشاره می‌کند و می‌گوید که هوشیاری باعث آفت در این جهان است و اگر برکات از غیب به زمین نرسد، هنر و عیب نیز در این دنیا باقی نخواهد ماند. در نهایت، اشاره میشود که داستان‌های مردان الهی و عبرت‌های آنها همواره برای انسان‌ها لازم است.
هوش مصنوعی: صدیقه، دختر پیامبر اسلام (مصطفی صلی‌الله علیه و سلم) از او می‌پرسد که باران امروز به خاطر کدام حکمت و فضیلت خاصی نازل شده است.
هوش مصنوعی: این باران می‌تواند ناشی از رحمت و لطف الهی باشد یا اینکه به خاطر تهدید و عدالت خداوند نازل شده است.
هوش مصنوعی: این باران یا به سبب نعمت‌های بهاری است که باعث شعف و تازگی میشود، یا از آفات و مشکلات پاییزی نشأت می‌گیرد که ممکن است ردپای درد و اندوه در آن باشد.
هوش مصنوعی: پیامبر صلی‌الله علیه و سلم فرمود این باران برای آرام کردن دل‌هاست، زیرا از غم و مصیبت‌هایی که بر نسل بشر آمده، ناشی میشود.
هوش مصنوعی: اگر آدمی بر آن آتش می‌ماند، به جای آنکه خاموش شود، خرابی‌های بسیار و کاهش خیرات در جهان به وجود می‌آورد.
هوش مصنوعی: این جهان به خاطر حرص و طمع مردم ویران شده است و آدمیان از این عادت بد خود فاصله گرفته‌اند.
هوش مصنوعی: این عالم یعنی دنیا، غفلت است و فراموشی به حساب می‌آید؛ در حالی که هوشیاری و آگاهی در این جهان، برای انسان مشکل‌ساز و خطرناک است.
هوش مصنوعی: در اینجا گفته شده که اگر هوشیاری از دنیای معنوی و روحانی بیاید و بر افراد غالب شود، پس این جهان مادی و دنیوی اهمیت خود را از دست می‌دهد و در واقع، بخشی از آن بوده و در مقابل عالم معنوی، کوچک و ناچیز میشود.
هوش مصنوعی: آگاهی و هوشیاری همچون آفتاب است، در حالی که حرص برعکس آن، مانند یخ است که مانع از حرکت و جریان آب میشود. این عالم نیز به نوعی در این میان تکلیف خود را دارد.
هوش مصنوعی: از آن جهان فقط کمی نوری به دنیا می‌رسد تا در این جهان، حرص و حسد در نغلطد و جایی نداشته باشد.
هوش مصنوعی: اگر جریان بارش و رحمت‌های الهی از غیب بیشتر شود، در این عالم نه هنری باقی می‌ماند و نه عیبی، به عبارتی دیگر تمام زیبایی‌ها و زشتی‌ها در برابر آن رحمت محو می‌شوند.
هوش مصنوعی: این موضوع به آغازش محدود نیست، بلکه باید به قصهٔ مرد مطرب بپردازیم و آن را روایت کنیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.