آه که نیش غمت خاطر من ریش کرد
وه که دلم جان و سر در پیِ آن نیش کرد
هرکم و بیشی که کرد یار ز جور و ستم
بیش مکن گفتمش رغم مرا بیش کرد
لاف سری می زند عقل ولی هرکجا
عشق قدم در نهاد عقل سر خویش کرد
گرچه کمان ابرویش داشت ولی بیشتر
سعی به قربان من ترک جفا کیش کرد
گوشهٔ تجرید را دل به خیالی گذاشت
منزل شاهانه را کلبهٔ درویش کرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم ناشی از عشق سخن میگوید و احساسات عمیق خود را نسبت به محبوبش روایت میکند. او از زخمهایی که عشق بر دلش گذاشته، ناله میکند و در عین حال به ستمی که یار بر او روا میدارد، اشاره میکند. شاعر معتقد است که عقل در برابر عشق ناچیز است و عشق بر عقل تسلط دارد. او همچنین از زیباییهای محبوب و تلاش او برای نزدیک شدن به خود سخن میگوید و در نهایت به راحتی دل خود در دنیای عشق اشاره میکند. شاعر کلبه درویش را بر منزل شاهانه ترجیح میدهد، بیانگر قیمتی بودن احساسات واقعی عشق به جای ظواهر دنیوی است.
هوش مصنوعی: آه، چه بلایی سر دل و خاطر من آوردی! درد نیش تو باعث شده تا جان و سر و زندگیام را در پی این غم از دست بدهم.
هوش مصنوعی: هر گونه فشاری که یار بر من میآورد، دیگر زیادتر از آن نکن. به او گفتم، اما او بیشتر از قبل بر من سختگیری میکند.
هوش مصنوعی: عقل فقط در حرف و سخن، قدرت و توانایی خود را نشان میدهد، اما هر جا عشق وارد شود، عقل به حاشیه میرود و اختیار خود را از دست میدهد.
هوش مصنوعی: هرچند که ابروی کمان مانند او زیبایی دارد، اما بیشتر تلاش او به قربانی شدن من مربوط میشود که از ستمگری خود دست نمیکشد.
هوش مصنوعی: دل به گوشهای از خلوت و تنهایی بسپرد، در حالی که زندگی اشرافی را به زندگی ساده و تواضع تبدیل کرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.