وصل جمشید طلب تا که به جامی برسی
همره خضر درآ تا به مقامی برسی
آن زمان پی به سراپرده مقصود بری
که در این ره به تمامی، به تمامی برسی
سوسن از دست زبان داد سرِ خوش به باد
تو نگهدار زبان را که به کامی برسی
گر سر و برگ قد دلکش طوبی داری
سعی آن کن که به شمشاد خرامی برسی
وقت آن است خیالی که به عزم ره عشق
ترک ناموس بگیری و به نامی برسی


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی وصال و رسیدن به مقام معنوی و عشق اشاره میکند. او از خواننده میخواهد که در جستجوی حقیقت و معانی عمیق زندگی، همچون خضر به سمت مقصد نهایی حرکت کند. او بر این باور است که با تلاش و رمزگشایی از زندگی، میتوان به درک مقصود حقیقی دست یافت و به کامی واقعی رسید. در نهایت، شاعر تأکید میکند که برای رسیدن به عشق و کمال، باید از محدودیتهای دنیوی و ناموسها عبور کرد.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به مقام والا و بهرهمند شدن از نعمتهای زندگی، باید در پی ارتباط با افرادی حکیم و آگاه باشی. اگر به دنبال آرزوهای بزرگ هستی، باید در مسیر درست حرکت کنی و از تجربیات دیگران بهرهمند شوی.
هوش مصنوعی: زمانی میتوانی به حقیقت و هدف نهایی دست پیدا کنی که در طول مسیر، تمام جوانب و زوایای آن را بشناسی و تجربه کنی.
هوش مصنوعی: گل سوسن به خاطر رهایی زبانش، رنگ و روی خود را از دست داد. بنابراین، تو زبانت را حفظ کن تا به موفقیت برسی.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی و جذابیت طوبی را داری، تلاش کن که به بلندی و استقامت شمشاد برسی.
هوش مصنوعی: زمان آن فرارسیده است که با هدف رسیدن به عشق، به ارزشها و موانع اجتماعی پشت پا بگذاری و به جایگاهی والا دست یابی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.