دلم به یک نظر آمد اسیر چشم سیاهی
شنیده ای که اسیر آورد کسی به نگاهی؟
ببین که زلف سیه پرده بسته صبح رخش را
چها به روز من آورده است دزد سیاهی
ستاره سوخت مرا، ای عجب ز اشک دو دیده
شبی نشد که نریزم ستاره در غم ماهی
ز بعد گریه من سوخت، ز آه من دل سنگش
هزار اشک چو گوهر نثار شعله آهی
شکست کشتی ما موج عشق و هیچ ندیدم
به غیر مرگ، ز طوفان اشک چشم پناهی
به چشم جادوی دلدار، جان سپار چو افسر
اگر به دل بودت، حسرت خدنگ نگاهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از گرفتار شدن با یک نگاه به چشم سیاه معشوق آغاز میکند و از زلفی مینالد که روز او را تیره کرده است. سپس از اشکهای شبانه، آهی که دل سنگ یار را میسوزاند و غرق شدن کشتیاش در طوفان عشق میگوید که جز مرگ پناهی برایش نمیگذارد. در پایان، افسر به هر کس که آرزوی تیر نگاه یار را دارد سفارش میکند که جان خود را به چشم جادوی او بسپارد.
هوش مصنوعی: دلم با یک نگاه گرفتار چشم سیاهی شد. آیا شنیدهای که کسی تنها با یک نگاه اسیر بگیرد؟
هوش مصنوعی: ببین که زلف سیاه یار چهرهٔ روشن او را که مانند صبح است پوشانده است. این دزد سیاه (زلف) روزگار مرا هم تیره و سیاه کرده است.
هوش مصنوعی: شگفتا که ستارهٔ اشک دو چشمم مرا سوزاند؛ شبی نبود که در غم آن ماهرو اشکی چون ستاره نریزم.
هوش مصنوعی: پس از آنهمه گریه، آه من سرانجام دل سنگ او را سوزاند و نرم کرد. هزار اشک گوهرمانند را فدای شعلهٔ یک آه کردم.
هوش مصنوعی: موج عشق کشتی وجود ما را شکست و در برابر طوفان اشک چشمم هیچ پناهی جز مرگ نیافتم.
هوش مصنوعی: اگر در دل آرزوی تیر نگاه یار را داری، مانند افسر جانت را به چشم افسونگر دلدار بسپار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سپید گشت دو چشمم در انتظار نگاهی
که سوی من کند اما نکرد چشم سیاهی
زبیم آنکه ندانند کیست قاتلم افغان
که جانبِ تو نکردم ، به حشر نیز نگاهی
فتد به گردن من جرم خون من به قیامت
[...]
روم به جلد سگ پاسبان که گاه به گاهی
مگر به مغلطه یابم بر آستان تو راهی
به وحشتی است دل از خیل غمزه در خم زلفش
که بی دلی شبِ تاریک ، بر خورَد به سپاهی
رخ تو ماه شمردم ، دلِ تو سنگ ، چو دیدم،
[...]
کنون که صاحب مژگان شوخ و چشم سیاهی
نگاه دار دلی را که بردهای به نگاهی
مقیم کوی تو تشویش صبح و شام ندارد
که در بهشت نه سالی معین است و نه ماهی
چو در حضور تو ایمان و کفر راه ندارد
[...]
اگر به راه ببینی به لرزش آمده کاهی
منم نشسته به راهت به انتظار نگاهی
چه وصف گویم از آن روی، در میان دو زلفت
که در سیاهی شب اوفتاده پرتو ماهی
بدان امید بمیرم که خاک راه تو گردم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.