می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل
می رود آب روان تا سر نهد در پای گل
تافت ابر از سیم رشته سوزن از زر ساخت مهر
تا صبا دوزد قبای لطف بر بالای گل
جلوه گل را بود چیزی ورای رنگ و بوی
نیست بی چیزی که بلبل شد چنین شیدای گل
وقت گل کامی بگیر از دلبر نارسته خط
پیش ازان روزی که بینی خارها بر جای گل
بزم مستان را بیارای از گل ای ساقی که شد
بزم باغ آراسته از روی بزم آرای گل
لب لب جوی آ و گل را بین به صدر و عشوه جوی
ای که چون آب روانی لب به لب جویای گل
وصف گل تا چند جامی هر که را زان لاله رخ
چون تو باشد داغ بر دل کی کند پروای گل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل بهاری با وصف آمدن گل به باغ آغاز میشود: آب به پای گل میافتد، ابر و خورشید و صبا برای او جامه میدوزند و بلبل شیدای اوست. سپس شاعر به غنیمت شمردن فصل گل و کام گرفتن از محبوب جوان و آراستن بزم با گل فرا میخواند. در بیت پایانی ورق برمیگردد و جامی به خود میگوید که عاشقِ داغدیدهٔ آن محبوب لالهرخ پروای گل را ندارد و وصف گل در برابر او بیارزش است.
هوش مصنوعی: گل که مانند معشوقی زیبا و خوشاندام است، با ناز به سوی باغ میرود و آب روان به سوی او روان است تا سر بر پایش بگذارد.
هوش مصنوعی: ابر از باران رشتههایی سیمین تابید و خورشید از پرتو زرین خود سوزنی ساخت تا باد صبا با آن جامهٔ لطافت را بر قامت گل بدوزد.
هوش مصنوعی: جلوه و زیبایی گل چیزی فراتر از رنگ و بوی ظاهری است؛ بیسبب نیست که بلبل اینچنین دیوانهٔ گل شده است.
هوش مصنوعی: در فصل گل از محبوبی که هنوز موی خط بر چهرهاش نروییده کام بگیر، پیش از آنکه روزی برسد که به جای گل، خار ببینی؛ یعنی فرصت جوانی و زیبایی را دریاب.
هوش مصنوعی: ای ساقی، مجلس مستان را با گل بیارای، چون باغ هم از چهرهٔ گل که آرایندهٔ مجلس است آراسته شده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که مانند آب روان، لببهلب در جستوجوی گلی، به کنار جوی بیا و گل را ببین که در صدر نشسته و ناز و کرشمه میکند.
هوش مصنوعی: جامی، تا کی از گل وصف میکنی؟ کسی که مانند تو از آن محبوب لالهچهره داغی بر دل دارد، دیگر به گل اعتنایی نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
باد از پالیز با بلبل گسسته پای گل
رود گیرد جای بلبل باده گیرد جای گل
در گلستان گرنباشد شاهد رعنای گل
خاک پای تو بخوش بویی بگیرد جای گل
شمه یی از بوی تو پنهانست اندر جیب مشک
پرتوی از روی تو پیداست درسیمای گل
نسبت رویت بگل کردند مسکین شاد گشت
[...]
عندلیب ما ندارد تاب استغنای گل
می شود دست و دل ما سرد از سرمای گل
ما به روی گرم چون پروانه عادت کرده ایم
چشم چون شبنم نمی دوزیم برسیمای گل
آفتابش برلب بام است و شادی می کند
[...]
در چنین فصلی، که تنگ از رنگ و بو شد جای گل
گشته از تنگی سر و دستارها مأوای گل
فیض بر بالای فیض افتاده، گل بالای گل
آب ده چون ژاله، چشمی از رخ زیبای گل
تا کند عزم صبوحی شبنم از صهبای گل
غنچه در بزم چمن صورت دهد مینای گل
بهر ما دریا کشان منقار بلبل در چمن
بادبان کشتی می بود در دریای گل
شرح رنگین جلوه های حسن عالم سوز او
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.