جامی
»
رسالهٔ اربعین
»
(۴) خَصْلَتَانِ لَا تَجْتَمِعَانِ فِی مُؤْمِنٍ: البُخْلُ وَسُوْءُ الْخُلُقِ. (جامع الترمذی)
بذل کن مال و خوی نیکو وزر
راه ایمان اگر همی پویی
زانکه در هیچ مؤمنی با هم
نشود جمع بُخل و بدخویی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی دو خاصیت ناپسند یعنی بخل و بدخلقی میپردازد و تأکید میکند که این دو ویژگی هرگز در یک مؤمن واقعی جمع نمیشوند. شاعر از خواننده میخواهد که دست به بخشش بزند و رفتار نیکو داشته باشد تا به راستی جزو مؤمنان باشد. او به این نکته اشاره میکند که اگر کسی در مسیر ایمان حرکت کند، نمیتواند با بخل و بدخلق رفتار کند، زیرا این دو خصلت با ایمان در تضاد هستند.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی در مسیر ایمان قدم برداری، باید بخشش کنی و با اخلاق نیکو رفتار کنی.
هوش مصنوعی: زیرا در هیچ مؤمنی نمیتوان همزمان بخل و بدخویی را یافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون شوی نیست سوی حق پویی
تا بوی هست راه دق جویی
آخر ای عشق تازه و تویی
گفته زآن نگار برگویی
به خرد راه عشق میپوئی
به چراغ آفتاب میجوئی
تو هنوز ابجد خرد خوانی
وز معمای عشق میگوئی
مرد کامی و عشق میورزی
[...]
وانکه زاده بود به خوشخویی
مردنش هست هم به خوشرویی
در بدی و ددی و سگرویی
دوم او نیابی ار جویی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.