چه حاصل گر هزاران گل دمد یا صد بهار آید؟
مرا چون با تو کار افتاده است اینها چه کار آید؟
دلم را باغ و بستان خوش نمیآید، مگر وقتی
که جامی در میان آرند و سروی در کنار آید
چو سوی زلف خوبان رفت، سوی ما نیاید دل
وگر آید سیه روز و پریشان روزگار آید
نمیآیم برون از بیم رسوایی، که میترسم
مرا در پیش مردم گریه بی اختیار آید
پس از عمری، اگر آن طفل بدخو بگذرد سویم
نمی گیرد قراری، تا دل من در قرار آید
فزون از داغ نومیدی بلایی نیست عاشق را
مبادا کین بلا پیش من امیدوار آید
هلالی، چون تو درویشی و آن مه خسرو خوبان
ترا از عشق او فخرست و او را از تو عار آید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق میگوید بهار و باغ بیحضور یار برایش بیارزش است و تنها با جام و یار سروقد دلش شاد میشود. او از دل اسیر زلف خوبان، از ترس گریهٔ بیاختیار در برابر مردم و از بیاعتنایی معشوق بدخو شکوه میکند و از رسیدن داغ ناامیدی میترسد. در بیت پایان، فاصلهٔ درویشی خود را با معشوق پادشاهوار میسنجد: عشق او مایهٔ فخر شاعر است و شاعر مایهٔ ننگ او.
هوش مصنوعی: اگر هزاران گل بشکفد یا صد بهار بیاید چه سودی دارد؟ وقتی من با تو سروکار دارم و دلبستهٔ توام، اینها به چه کار من میآید؟
هوش مصنوعی: باغ و بوستان دلم را شاد نمیکند، مگر هنگامی که جام شرابی به میان آورند و یاری سروقامت در آغوشم باشد.
هوش مصنوعی: دل وقتی به سوی زلف زیبارویان رفت دیگر به سوی ما بازنمیگردد، و اگر هم بازگردد مانند آن زلف سیاهروز و پریشانحال برمیگردد.
هوش مصنوعی: از ترس رسوایی از خانه بیرون نمیآیم، چون میترسم جلوی مردم بیاختیار گریهام بگیرد.
هوش مصنوعی: اگر پس از عمری آن معشوق کمسال و بدخو از کنارم بگذرد، آنقدر نمیایستد که دل بیقرار من آرام بگیرد.
هوش مصنوعی: برای عاشق بلایی بزرگتر از درد ناامیدی نیست؛ خدا نکند این بلا به سراغ من که هنوز امیدوارم بیاید.
هوش مصنوعی: ای هلالی، چون تو درویشی بیچیز هستی و آن ماهرو پادشاه زیبارویان است، تو به عشق او افتخار میکنی و او از تو ننگ دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زباغ ای باغبان ما را همی بوی بهار آید
کلیدباغ ما را ده که فردامان به کار آید
کلید باغ را فردا هزاران خواستار آید
تو لختی صبر کن چندانکه قمری بر چنار آید
چواندر باغ تو بلبل به دیدار بهار آید
[...]
برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید
ولی امید میدارم که روزی گل به بار آید
رفیقان هر زمان گویند: عاقل باش و کاری کن
خود از آشفتهای چون من نمیدانم چه کار آید؟
ز تیر خسروان مجروح گردند آهوان، لیکن
[...]
به بی برگی قناعت می کنم تا نوبهار آید
به زخم خار دارم صبر تا گل در کنار آید
گلی نشکفت بر رخسارم از میخانه پردازی
مگر در خون خود غلطم که رنگم برقرار آید
سرشک تلخ من آن روز نقل انجمن گردد
[...]
ز مژگان بوالهوس را در غمت کی خون به بار آید؟
نروید گل ز خار خشک اگر صد نوبهار آید
دلم از رفتن غم شادمان گردد، چه میداند
که گر یک غم رود از سینهام بیرون، هزار آید
به مستی سر برآور، یا به ننگ هوش تن در ده
[...]
نمیخواهم که بوی پیرهن از نزد یار آید
گرفتم دیده روشن کرد، بیرویش چه کار آید!
گل روی بتان را سبزة خط در عقب باشد
بلی در گلستان حسن، گل پیش از بهار آید
ز بوی نو بهارم مرغ دل در اضطراب آمد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.