اگر نه از گل نو رسته بوی یار آید
هوای باغ و تماشای گل چه کار آید؟
بهار میرسد، آهنگ باغ کن، زان پیش
که رفته باشی و بار دگر بهار آید
ز باده سرخوشی خود، زمان زمان، نو کن
چنان مکن که: رود مستی و خمار آید
فتاد کشتی عمرم بموج خیر فراق
امید نیست کزین ورطه بر کنار آید
هزار عاشق دلخسته خاک راه تو باد
ولی مباد که بر دامنت غبار آید
جدا ز لعل تو هر قطره ای ز آب حیات
مرا بدیده چو پیکان آبدار آید
چو بار نیست برین آستان هلالی را
ازین چه سود که روزی هزار بار آید؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه که با دعوت به غنیمت شمردن بهار و باده آغاز میشود و بییار بودن را مایهٔ بیمعنایی تماشای باغ میداند. سپس شاعر از غرق شدن کشتی عمرش در موج فراق و تلخ شدن حتی آب حیات در دوری از لب یار مینالد. در پایان هلالی با بازی بر واژهٔ «بار» شکایت میکند که هزار بار آمدنش به درگاه یار بیاجازهٔ ورود سودی ندارد.
هوش مصنوعی: اگر از گل تازهشکفته بوی یار به مشام نرسد، هوای باغ و تماشای گل به چه کار میآید؟ لذت بهار و گل تنها به یاد یار معنا دارد.
هوش مصنوعی: بهار در راه است؛ آهنگ باغ کن، پیش از آنکه تو از دنیا رفته باشی و بهار دیگری بی تو فرا برسد.
هوش مصنوعی: سرخوشیات را با باده لحظه به لحظه تازه کن و کاری نکن که مستی از سرت برود و خماری جای آن را بگیرد.
هوش مصنوعی: کشتی عمرم در موج پرآشوب جدایی افتاده است و امیدی نیست که از این گرداب به ساحل برسد.
هوش مصنوعی: هزار عاشق دلشکسته فدای خاک راه تو باد، اما مبادا که گردی از آنان بر دامن تو بنشیند و آزردهات کند.
هوش مصنوعی: دور از لب لعل تو، هر قطره از آب حیات در چشم من مانند پیکانی تیز و آبداده مینماید که چشمم را میخلد.
هوش مصنوعی: چون هلالی را به این درگاه راه و اجازهٔ ورود نیست، چه سود که روزی هزار بار به آنجا بیاید؟ (بازی میان «بار» به معنای اجازهٔ ورود و «بار» به معنای دفعه).
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرا اگر تو ندانی عطاردم داند
که من کیم ز سر کلک من چه کار آید
هزار سال بماند که تا به باغ هنر
ز شاخ دانش چون من گلی به بار آرد
به هر قران و به هر دو چون منی نبود
[...]
مرا چو آرزوی روی آن نگار آید
چو بلبلم هوس نالههای زار آید
میان انجمن از لعل او چو آرم یاد
مرا سرشک چو یاقوت در کنار آید
ز رنگ لاله مرا روی دلبر آید یاد
[...]
چو چشم مست بدان زلف تابدار آید
اسیر بند کمندت به اختیار آید
دلی که در شکن زلف بیقرار افتاد
عجب بود که دگر با سر قرار آید
نظر جدا نکند از کمان ابرویت
[...]
بهار بی رخ گلرنگ تو، چه کار آید؟
مرا یک آمدنت به که ده بهار آید
اگر دو اسپه دواند به گرد تو نرسد
گل پیاده که او بر صبا سوار آید
خیال روی تو از دیده می رود بیرون
[...]
نگار من چو بلعل شکر نثار آید
غذای طوطی طبعم سخن گذار آید
دیار دل که خرابست بی شهنشه خویش
بشهریار رسد چون بشهریار آید
شهان پیاده شوند و نهند رخ بر خاک
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.