khalil moetamed در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۲۵ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » راز آفرینش [ ۱۵-۱] » رباعی ۱:
چنین پرسشی هنگامی مطرح می شود که بپذیریم جهان سازنده ای دارد. آیا واقعا جهان سازنده ای دارد؟ قانون بقاء جرم و انرژی می گوید مقدار این دو ثابتند و فقط بهم تبدیل می شوند. اگ چنین است و تمام علوم تجربی بر پایه ی آن قرار دارد، پس جهان سازنده ای ندارد. همین بوده که هست با تعییراتی بین ماده و انرژی!
آرمان در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۴۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶۰ - زیافت تأویل رکیک مگس:
اینک این دریا و من نوح ز من
مرد کشتیبان و اهل و رای فن
Elen در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۹:۲۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اورمزد » بخش ۲:
درختی بود سبز و بارش کبست
وگر پای گیری سر آید به دست
ممنون میشم دوستان معنی این بیت رو بنویسند.
محمود در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۷:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰۹:
به نظر بنده در خوانش خانم ملیکا، در بیت ماقبل آخر، ”رهایی” مصدر میباشد ( رها شدن)، نه به صورت دوم شخص مفرد
بابک چندم در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۵:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳:
@کورش روحانی
درود بر شما دوست نادیده.
زبان ما فارسی است و نه پارسی.
پارسی (پهلوی: پارسیک) به زبان پهلوی ساسانی و همچنین پارسی کهن/باستان (زبان دوره هخامنشی) اطلاق می شود، دستور زبان و واژه ها، و... در این دو زبان بسیار متفاوت از یکدیگر و همچنین از فارسی (نو، نوین) می باشند.
بسیاری این زبانها را فارسی کهن، فارسی میانه، فارسی نو می خوانند که اشتباه است. شیوه درست خطاب کردن این زبانها:
-پارسی کهن/باستان(زبان دوره هخامنشی)
زبانهای ایرانی میانه:
هر دو را پهلوی ( پهلوی اشکانی، پهلوی ساسانی) می خوانند ولی؛
-پهلوی (زبان پارتها/اشکانیان)
-پارسی میانه (زبان دوره آخر هخامنشی تا مدتی پس از ساسانیان)
(زبان ساسانیان تحت تاثیر پهلوی اشکانی قرار گرفته ولی متفاوت از آن است)
زبان نوین:
-فارسی، یا فارسی نو/نوین.( در حدود 1200 سال گذشته)
نه تنها ایرادی بر "ادبیات پارسی" که شما آوردی نیست، که کاملاً درست هم می باشد؛ چرا که هر آنچه را که به سرزمین پارس تعلق داشته و دارد را می توان پارسی خواند...
بنابر این "ادبیات پارسی" پارسی کهن، میانه، و فارسی نوین را شامل می شود، ولی ادبیات فارسی فقط آنچه را که در فارسی (نو/نوین) است در بر می گیرد و نه دو زبان کهنتر را....
بابک چندم در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۴:۵۸ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیار:
@ علی،
درود بر شما
می روی: فعل حال
مستی: فعل ماضی (گذشته)
"مستی" پیشتر یا دورتر (ماضی،گذشته) از "می روی" (حال) است، بنابر این "آن" که نشانه دور بودن است به فعل دورتر (مستی) تعلق می گیرد و نه "این" ...
بهادر عبدالهی در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۵۱ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۳۸ - گوهر و سنگ:
یک بیت مانده به آخر، مصرع اول به این شکل صحیح است:
(( یکی غواص را درجی گران بود))
سپاس از گردانندگان سایت وزین گنجور.
میثم مداحی در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۲:۲۱ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۷۹ - دماوندیۀ دوم:
از درد تو دامنت بر از اشک
تا جوش و خوروش رود اروند
رحیم غلامی در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۶ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۰۰ - نکوهش گمان و ستایش منصور بن سعید:
چو تو خود کنی اختر خویش را بد
مدار از فلک چشم. نیک اختری را
رحیم غلامی در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۲۴ دربارهٔ مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۰۰ - نکوهش گمان و ستایش منصور بن سعید:
بیت اول و دوم با این بیت ناصر خسرو همخوانی معنایی دارند: تو چون اختر خویش را می کنی بد / مدار از فلک چشم، نیک اختری را
کامران کمیلی پور در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۲۱:
ضمن تقدیم احترام به همه دوستان، در پاسخ به آقای آرش آذیش که گفته اند باید کلمه مقعد با مقصد جایگزین شود لازم است به عرض برسانم کلمه مقعد در اینجا به معنی منزلگاه است و عبارت «مقعد صدق» از آیه 55 سوره قمر گرفته شده است. ان المتقین فی جنات و نهر. فی مقعد صدق عند ملیک مقتدر. یعنی بندگان باتقوای خدا، در بهشت ها و کنار جویبارها هستند. در منزلگاه راستی، نزد فرمانروای مقتدر.
آلان حکمتیراد در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۰۰:۰۷ دربارهٔ عبدالقادر گیلانی » غزلیات » شمارهٔ ۴۲ - ازدست عشق:
استاد عزیز شاهرخ در آلبوم از دست عشق با آهنگسازی استاد جلیل عندلیبی این شعر را به بهترین نحو اجرا کردهاند
سلیم صالح در ۷ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۰۷ دربارهٔ عبید زاکانی » دیوان اشعار » ترجیع بند:
بنظر میرسد در مصرع دوم بیت؛ بیش از این غصهٔ جهان نخوریم
دل ز کام زمانه برداریم، دل زکار زمانه برداریم، درست تر باشد و در پاره تی از نسخ نیز به همین شکل آمده است.
مهران در ۷ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۲:۵۹ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۵۸ - دزد و قاضی:
دست مریزاد جناب افشار.ساده باش و ساده بنویس.
الهه در ۷ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۲۰:۵۹ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
اگه ممکنه معنی این بیت هارو بنویسین ؟
نادر.. در ۷ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱۲:
هنر خویش بپوشم ز همه تا نخرندم..
کامبیز افشار در ۷ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۳۰ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۵۸ - دزد و قاضی:
بادرود.من گرچه دانش آکادمیک ندارم،ولی با پرهیز از خودستایی،بسیار توانمندی در گزاره ها ونگاشته های پارسی دارم وهمچنین درپالایش وپیمایش چکامه های پارسی.با سگالش وکنکاش دراین سروده بی مانند،دریافتم که آموزگارم(سعدی شیرین سخن)،نیز،اینچنین توانمدانه،به پیکار با پلیدی ها ودژخیم اندیشی وپاسداشت وپاسبانی پاک منشی وبه اندیشی،دست نیازیده است.هرچه توانمندی در گشایش وپیرایش واژه ها درچنته داشته باشیم،بی گمان درپویش وپیرایش این چکامه دلنشین،کاستی،خواهدیافت.دست مریزاد.دانش سترگش نهادینه.روحش پدرام وپایدار وپایورز.ورجاوندیش ماندگار وفرهمندیش استوار.ایدون بادا
امیر سلیمانی در ۷ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۹:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۱:
بسیار عالی بود مهم نیس که مشکلش چیه ولی برای منی که گوش میدم عالیه سپاس
جاوید در ۷ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۸:۳۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۱:
هرچی گشتیم صدای استاد شجریان رو برای این غزل پیدا نکردیم. میشه راهنمایی کنید!!!
جمال در ۷ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۷، ساعت ۱۰:۵۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۵: