صادق در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۰۲ دربارهٔ اقبال لاهوری » پیام مشرق » بخش ۲۰۷ - غلامی:
اشاره به کوته فکری آدمیان دارد چراکه گوهر ارزنده خویش که همان احترام به نفس خویشتن است را به ناچیزی از بین می برد و تسلیم پادشاه و کسی که جایگاه دنیوی بالاتری دارد می کند حال در بیت دوم برای نشان دادن صحت بیت اول در رابطه با ارزش گوهر از دست رفته، از حیوانات (سگ نماد پستی در مذهب) تمثیلی می آورد چرا که حیوانات بندگی یکدیگر را نمی کنند و این انسان است که بر اثر جهل گوهر ارزنده را از دست می دهد
تیمور ناصری در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۰۱ دربارهٔ فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
نهم (جبین) مذلّت بخاک درگه دوست
زدیده اشک ببارم چه خوش بود بخدا
احسان در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۰۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۶:
در خوانش دوم متوجه تفاوت در ابیات نشدم، ممنون می شوم راهنمایی بفرمایید
مظفر محمدی الموتی خشکچالی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۴۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۹۲:
مصرع اول بیت اول، به صورت ذیل اصلاح شود:
حُسن بالادست را هر روز، شأن دیگر است
هیوا در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۳۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۴۰:
این شعر در کنسرت کپنهاگ حسین علیزاده به آواز افسانه رثایی چه زیبا و دلنشین خوانده شده است.
ای ز تو شاد جان من بیتو مباد جان من
شکیب shakib.falaki@gmail.com در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۳:
پند حکیم عین ثواب است و محض خیر
"فرخنده بخت" آنکه به سمع رضا شنید
امیرحسین در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۰۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » تکبیتهای برگزیده » تکبیت شمارهٔ ۳۸۰:
راستش دیدم دوستان نظرات مختلفی طرح کردن ولی به نظرم اومد همش غلطه واقعیت رو بخواهید این است که اگر بردی زیاد شراب بنوشد تاثیر شراب بر بدن او کم میشود و به قول معروف دیر تر او را میگیرد و همچنین در مجالس شراب خوری پیمانه پیمانه و با جمع میخورند و کسی بیش و کم نمیخورد و بدین ترتیب ایشان میفرمایند که فردی که در گذشته زیاد می خورده باشد در مجالس مستی هنگامی که همه مست شده اند هنوز هشیار است و این تنبیه طبیعی است که برای فرد بی ملاحظه نسبت به شراب در پی می اید
مظفر محمدی الموتی خشکچالی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۴۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۹۰:
﷽
در بیت و مصرع آخر، و «بال» نوشته شده که غلط ماشین نویسی است. صحیح آن:
سایهی بال هما، صائب، «وبالِ» دیگر است
حسین شنبهزاده در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۱۱ دربارهٔ شاطر عباس صبوحی » دوبیتیها » آهو:
به جعفر عسکری:
جعفرجان وقتی حافظ خودمون(!) «خوب» رو با «رِند» قافیه کرده (نپرسی کدوم شعر که سخت عصبانی میشم)، دیگه از شاطر عباسِ بینوا چه انتظاری داری وَ چرا؟
در وفای عشقِ تو الخ.
فقط بالای غیرت تو دیگه نگو «"خوبان" رو با "رندان" قافیه کرده و صحیحه»؛ چون نیست. الف و نونِ جمع تو کتابِ شمر هم جزوِ حروف اصلیِ قافیه نیست.
و سعدی هم مشکل رو با ممکن قافیه کرده که این دیگه پیدا کردنش با خودت. :))))
فهیم هنرور در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۵۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۶:
سخت پابرجاست جهل مامگرطوریم ما
اشتباه تایپی شده است. ممنون
حسین کاویانی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۱۶ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۴۳:
جامی است که دهر آفرین میزندش...
اشاره به خلقت انسان و جمله فتبارک الله احسن الخالقین است...
و ادامه سرنوشت بشری.
Mehdi در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۰۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:
با توجه به بست دوم که میگهنه تو مسجد راهم میدن نه توی میخونه، پس باید بیت سوم ورای مسجد و میخانه راهیست باشد که درست تر مینماید
امید در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۲۲ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸:
رهگذر عزیز به نظر من اونجا که گفتین 9همین لباس زیباست نشان ادمیت صحت نداره به این دلیل که در مصرع اول از آدم صحبت میکنه پس فعلا آدم نما در کار نیست و جای دیگه آدم نما رو دیو معرفی میکنه پس قشنگ این دو موجود رو از هم تفکیک کرده.
کما اینکه اصل مطلب اینه که از ذات ادمیت صحبت شده نه ظاهر
پس نتیجه میگیریم که ابیاتی که در ان ادمیت به کار رفته روی سخن با نسل کامل شده انسان از نسل حضرت ادم هست نه دیو و نسناس و بوزینه
تن ادمی شریف است به جان ادمیت.که منظور اینه که جسم انسان اگر ارزشی داره بخاطر وجود اون روح قدسی است که خداوند از خودش در ان دمیده است .
نه همین لباس زیباست نشان ادمیت.که اینجا هم میگه این تن مادی که فانیست به تنهایی نمیتونه نشان این باشه که شما انسان هستین که در اصل میگه تن با جان کامل است و میشه بهش گفت ادم.که در جای دیگه میفرمایند.تن مپرور زانکه قربانیست تن دل بپرور دل به بالا میرود
امید در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:
سلام و عرض ادب خدمت اساتید گرامی
فکر میکنم در بیت اول "سرو چمان" درست باشد
به دلیل اینکه قافیه در بیت آخر تکرار نشود
حمید رئیسی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷:
مسلمان یا سلیمان
به قافیه ها توجه فرمایید آسان، مسلمان، پریشان ،مرجان ،درخشان
اگر در این بیت مسلمان نوشته شود آنگاه از کلمه مسلمان در یک غزل دوبار بعنوان قافیه استفاده شده لذا کلمه سلیمان مناسبتر است بعلاوه از نظر معنا هم زیباتر است
حمید رئیسی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۷:
سلیمان یا مسلمان
بنظر من در این بیت سلیمان صحیح تر از مسلمان است
صرف نظر از معنی مناسبتر ،از کلمه مسلمان در بیت دیگری در همین غزل بعنوان قافیه استفاده شده و در اینجا مجدداً نباید تکرار شود
آسیه در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۹۸:
بنظرمن بهتراست مولانا را با دکتر سروش بشناسیم و بس
دیوانه ی ماه در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷:
جناب رضای گرامی
از شما بسیار سپاسگزارم بابت توضیحات دشواری های غزل های حافظ
اما اگر اجازه بدهید نقدی کنم
فرموده اید که : ... حافظ اصلاً شبیه سعدی ومولوی ودیگران نیست وشعرمذهبی نسروده است ....
این اطمینان شما باعث شده است که دچار خطای تایید شوید و در بیت آخر معتقد را ارادتمند معنا کرده اید، حال آن که خودتان در معنای کلمه به کلمه روبری معنای معتقدان نوشته اید: پیروان وعقیده مندان، باورکنندگان.
شراب بیغش و ساقی خوش دو دام رهند
که زیرکان جهان از کمندشان نرهند
به گمانم شراب و ساقی را محدود کردن، فقط ظرف ما را برای بهره بردن از این دریای عشق بی انتها کوچک می کند.
در انتها اجازه بدهید بگویم
حافظ از معتقدان است
و خواهش کنم :
گرامی داریمش
یاشد که بخشایش بسیار روح مکرمی که با اوست نصیبمان شود
امید رضایی در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۰:
جهان پیر رعنا را ترحم در جبلت نیست
این مصرع رو باید اینطور خواند:
جهانِ پیر، رعنا را، ترحم در جبلت نیست
یعنی جهانِ پیر بر جوانان رحم نمی کند. شاید بتوان گفت که همهء انسان ها در برابر جهان، جوان (رعنا) به حساب می آیند و نباید انتظار رحم از جهانِ پیر داشته باشند.
مسعود در ۵ سال و ۱۱ ماه قبل، یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ عبدالقادر گیلانی » غزلیات » شمارهٔ ۲۷ - دارم امید: