مرجان کرمی در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۵۶ دربارهٔ سعدی » بوستان » در نیایش خداوند » بخش ۱ - سرآغاز:

در بیت
دگر مرکب عقل را پویه نیست
عنانش بگیرد تحیر که بیست
پویه : از ریشه پوییدن به معنی رفتن نه به شتاب و نه نرم است.
بیست : مخفف بایست .
سپاس از شما برای خوانش شعر

احمد نیکو در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۱۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۳:

بر روی گل از ابر نقاب است هنوز

در طبع دلم میل شراب است هنوز

در خواب مرو چه جای خواب است هنوز

جانا می ده که ماهتاب است هنوز

احمد نیکو در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۱۲ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۸۳:

یاران چو به اتفاق دیدار کنید
باید که زِ دوست یاد بسیار کنید
چون بادهٔ خوشگوار نوشید بهم
نوبت چو به ما رسد نگونسار کنید

احمد نیکو در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۹ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۹۴:

چون من به خودی نیامدم روز نخست
گر غم خورم از بهر شدن ناید چست
هر چند رهی اسیر در قبضهٔ توست
زین آمد و شد رضای تو باید جست
(رباعی شماره 46 از سنایی غزنوی)

مهدیه فرضی در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳۶:

سلام و ادب
منظور جناب مولانا، همان منظور جناب شیخ اشراق به نام "موت اختیاری" است.
همان که در قرآن با کلید واژه‌ی "هجرت" بیان شده و درمان تمام دردهای شخصیتی، ژنتیکی، اخلاقی، تربیتی، فردی، اجتماعی، روانی و انواع افسردگی و... است.
خلاصه عرض کنم که موت اختیاری با عزم به هجرت آغاز می‌شود... .

احمد نیکو در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱:

هر چند بهشت صد کرامت دارد
مرغ و می و حور سرو قامت دارد
ساقی بده این بادهٔ گلرنگ به نقد
کان نسیهٔ او سر به قیامت دارد
( عبید زاکانی رباعی شماره 12)

احمد نیکو در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷۸:

ساقی به صبوحی می ناب اندر ده
مستان شبانه را شراب اندر ده
مستیم و خراب در خرابات فنا
آوازه به عالم خراب اندر ده
(رباعی شماره 49 از عطار )

z.sh در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۳۲ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۹ - حالا چرا:

بسیار زیباست ولی من متوجه نمی شم وقتی این شعر در کتاب ادبیات نیست چرا دانش اموزان باید ان را حفظ کنند
واقعا ناراحت کننده ست.....

امین در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۰۱ دربارهٔ شاه نعمت‌الله ولی » مثنویات » شمارهٔ ۱۸:

سلام.
در مصرع اول بیت پنجم:
حضرتی دیگر بود غیر مضاف
عبارت غیر اشتباه است و در اصل غیب می باشد. یعنی:
حضرتی دیگر بود غیب مضاف
منبع: فرهنگ اصطلاحات عرفانی، سجادی، صفحه 320 ذیل عبارت حضرات خمس

بیسواد در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۲۹۳:

گفتاتوکه باشی که کنی یانه کنی
من آن بودم که بیقرارت کردم

nabavar در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۰۶ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۹:

چو پوست روبه ببینی به خان واتگران
بدان که: تهمت او دنبهٔ به سر کارست
مانای بعیدی هم در ذهنم آمد
دنبه ای ست که مشتری را سرِ کار می گذارد
به اصطلاح امروزی [ سرِکار گذاشتن ] هم جور در میآید.

امیر در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۰۰ دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۵۵ - پیام شاعر:

مصرع اخر بیت اخر کیست که پیغام من به شهر شروان برد مال خودشه یا تضمین کرده؟

nabavar در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳:

و گر مراد تو اینست بی مرادی من
تفاوتی نکند چون مراد یار منست
در خواندن این غزل، در بیت آخر، خوانش آقای حمید رضا محمدی و بانو سعیده ی تهرانی همسان است و با آقای محسن لیله کوهی تفاوت دارد
لیله کوهی میخواند:
تفاوتی نکند چون مراد، یار منست
هر سه خوانش درست می نماید ولی به نظر من
تفاوتی نکند چون مرادِ یار منست
به مقصود شاعر نزدیکتر است.
با احترام

امیر کرمی در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۴۴ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۶۱:

درود
مصرع آخر کلمه " هجرش" صحیح می باشد

در مصرع اول بیت هفتم هم کلمه ی آیت صحیح می باشد
در مصرع اول بیت چهارم هم قطره ای صحیح است
و در مصرع اول بیت سوم هم ای گل ریحان تو،سنبل بستان فروز
مصرع اول بیت دوم نسخه ی متفاوت به جای واژه زلف از واژه روی به کار برده است

nabavar در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۳۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳:

گرامی وحید
ستمگرا دل سعدی بسوخت در طلبت
دلت نسوخت که مسکین امیدوار منست
و گر مراد تو اینست بی مرادی من
تفاوتی نکند چون مراد یار منست
میگوید: اگر منظور و هدف تو،[ یار ستمگر،] به مراد نرسیدن من است، نظر و مراد من نیز همان است که یارم میخواهد،
یعنی نظر من درین میان مطرح نیست،
آری هردو مراد به مانای آرزو و منظور است.
تو، نیز به معشوق باز میگردد، ستمگرا. همان که دلش به حال مسکین امیدوار نمی سوزد.

شاگرد در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۰۶ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۹:

به نظر من هم "به شدکار" صحیح است. البته در لغت نامه دهخدا هم "دنبه ای به شدکار" و هم "دنبه ای بسرکار"آمده.
اما "به شدکار" کاملا معنا رو میرسونه:
اول صفت انسانهای بی نیاز اما بی اخلاق رو گفته که خودشون رو بی جهت بی نقص و برتر و دیگران رو خوار و حقیر میدونن
و دربیت بعد مثال؛
گفته اگه یه پوستین دوز فرصت طلبی در بساطش پوست روباه رو کرد دروغ میگه و در اصل دنبه ای هست که چندتا شیار روش انداخته داره جای پوست روباه نشون میده.
(البته کسی دنبه رو با پوست اشتباه نمیگیره اما شاعر با این تشبیه و اغراق داره اوج گستاخی یه انسان بی اخلاق رو نشون میده.)

تماشاگه راز در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۶:

سپاس جناب رضا ساقی
شرح های شما بر تک تک غزلها خواندنی است

نثنسنس در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷:

من توی دیوان حافظم نگاه کردم نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار درسته

مها بهنام در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۵۵۵:

یادداشت # 1 :امروز اول سال میلادی 2021 است و اطلاعات بشر و درک و فهم کلی بشریت از اسرار جهان هزاران بار بیشتر شده نسبت به قرونی که خیام و ابوسعید زیستند. البته هنوز هزاران راز آفرینش و مکانیزم هستی برجاست که کم کم آشکار خواهد شد و کم کم ، پرده و حجاب و کدورت کمتر و شفافیت و وضوح و قطعیتها بیشتر خواهد شد. اختلافات و نظریات گوناگون و تئوریهای دانشمندان با کشف های تازه یا برطرف یا اصلاح خواهند شد. نظام باورها فروریخته یا اصلاح خواهد شد. تا جایی که به وضوح کافی ( و نه مطلق ) رسیده و پرده ها خواهد اوفتاد. چه قبل مرگ و چه بعد مرگ ، آنگاه دیگر من و تو ، و یا اختلافات من و تو و گفتگوها تمام یا یک جهت خواهد شد و بشر بسوی معرفت کامل در حرکت کلی و پویا است.
این رباعی برای مباحث کلان اجتماعی ، سیاسی، مذهبی ، و مشابه کاربرد دارد و مختص عرفان نیست ، حقیقتی را بیان میکند ، برای همه این مباحث نطریات گوناگون وجود دارد و همگی و همیشه هیچکدام صد درصد کامل و درست یا غلط نیست و نسبی است (تئوری نسبیت آیزنشتاین ) شاید اگر شاعر اکنون می زیست شعر خود را کاملتر یا اصلاح میکرد ولی پرده همیشه هست چه بر فکر ما چه چشمان ما ، چه فهم ما و وقتی پرده کنار رود حقیقت یا واقعیت مشخص میشود و نور بتابد و حالا چه شاعر به عالم دیگر معتقد باشد یا نباشد مرگ هم افتادن پرده ایست برای مردگان. ولی اسرار ازل برمیگردد به آفرینش و چرایی آن که هر گروهی و تفکری از آن گفتگو میکنند.
اشعار زیادی هست از شعرا و عرفا و صوفیان که شباهت و نزدیکی دارد به این رباعی .
2 # :
باید دید این رباعی در چه منابعی و کتابهایی آمده که شاید باتوجه به اختلاف زمانی زندگی غرا مال کدام شاعر نمی تواند باشد.

وحید در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۲۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳:

سلام
می‌شه بفرمایید معنای بیت آخر چیه دقیقاً؟ منظور از مراد، همون معشوقه؟ واژۀ مراد در «بی‌مرادی» در مصراع اول و «مراد» در مصراع دوم به یک معنای واحد اشاره دارند؟ ضمیر «تو» مثل بیت قبل به معشوق برمی‌گرده یا به مثلاً یک مخاطب عیب‌جو؟
ممنون