جهن یزداد در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۳۳ در پاسخ به سراینده تازه کار دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان سیاوش » بخش ۶:

چو چشم زمانه بدوزم ز گنج= چو زمانه (یک زمان ) چشم بدوزم ز گنج   -
---
شاید اینگونه بودهه و نویسکاران ویرانش کردند
 چو چشمان زمانه بدوزم ز گنج

مرتضی جعفری در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۰:

بیت چهارم مصرع اول باید به جای مغرور مشغول باشد چون یوسف پیامبر صدیق را سلطنت نمی تواند مغرور کند البته این کلمه مشغول در نسخه چاپ دانشگاه تهران آمده

علیرضا کیوان در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۰۷ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۰ - مطلع دوم:

در برم آمد چو چنگ گیسو در پاکشان / من شده از دست صبح دست بسر چون رباب

با سلام. واژه "در" در این بیت به چه معنی ست؟ آیا دُر تلفظ میشود یا در؟ در هر صورت بیت به چه معنی ست؟
بنظر بنده چون ساز چنگ به آرامی نواخته میشود و طول سیم ها بلند است، معشوق خود که پاکشان و به آهستگی حرکت میکند را به چنگ تشبیه کرده( اگر گیسو بلند هم باشد) و از این جهت که ساز رباب، دستی بر کاسه(سر) خود دارد(دست نوازنده)، خود را با توجه به توصیف مصرع دوم، به رباب تشبیه کرده.

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۲۱ دربارهٔ قطران تبریزی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۴۳ - در مدح شرف الدین:

چو به شادی می گیرد و  درم بخشد
ولی بنازد لیکن  شود خزانه  حزین
  از انچه  در نوشته های کهن بر می اید  زمان  قطران   پارسیان هزینه را  هزین و خزین نیز میگفتند  و در این سروده  قطران  اگرچه  در نخستین بند شادی امده   با این همه  بی گمان هزین و خزین با خزانه  پیوند دارند  واین روال قطران است

محمدرضا جراح زاده در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یکشنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۴۲ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۷ - در مدح امیر ابویعقوب یوسف بن ناصرالدین سبکتگین:

ابیات شماره ۶ و ۷ تکراری نوشته شده

 

 

 

 

حبیب شاکر در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۳۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۵:

سلام بر عزیزان همراه 

آن قادر مطلقی که انسان سازد 

سهل است بر او که کار عدوان سازد 

ما را چه که این که بود و آن دیگر که؟

او کار ستمگرو پلیدان سازد 

سپاس از یاران

احسان مز در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۳۲ در پاسخ به دریا دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۸۳:

احسنت دقیقا
برای همینه خیلی از شعر های مشهور که خواننده ها خواندن خوشم نمیاد
شعر رو فراموش کردن چسبیدن به خوانش

Mohd Moradian در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

"می مال پنهان گوش جان...

فکر می کنم مولانا از معشوق خود(خداوند) خواسته است که جانش(روح اش) را پنهانی صیقل دهد. و بهانه و منت این کار را بر کسانی چون شمس نهد.

 

رضا ناصری در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۵۲ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » تکه ۳:

دقیقا این اشعار با نو کلام قرن چهارم تطابق دارد و بقول استاد کدکنی با نوع گفتگوی ظاهری امروز هم کلام نیست مثل استفاده از آوای (آ) درمتن

رضا ناصری در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۷ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » تکه ۱ - ابیات پراکنده از رباعیات:

کامل

رضا ناصری در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

کاملا درست است 

احمد نیکو در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۰۳ دربارهٔ خیام » ترانه‌های خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » گردش دوران [۵۶-۳۵] » رباعی ۴۷:

بازی بودم پریده از عالم راز

شاید که برم ره از نشیبی به فراز

اینجا چو نیافتم کسی محرم راز

زان در که در آمدم برون رفتم باز

رباعی از خیام

هاشم مرادمند در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۱۱ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۴۰ - مادر دوراندیش:

نخجیرگاه ها و کمانها و تیرهاست صحیح است. لطفا کمانها اصلاح شود. 

ریحانه reyhane۷۰۲۵@gmail.com در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۰۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۶:

بیت چهارم رو میشه یکی معنی شو بگه

علی زندوکیلی در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷۳:

سلام

بیت ذیل را جایی خوانده بودم 

هرچند بدیده ها صغیریم در باطن امر پیر ،پیریم

ولی در این غزل نبود.

صمد صفی لو در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۲۵ در پاسخ به سارا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۲:

گر ساقی سیم ساق من شراب ناب میدهد***کیست که همانند جام شراب، کل وجود خود را دهان نمیکند؟

منظورش اینه که کیه که با تمام وجودش خواهان شراب ناب ساقی نیست؟!

ماھسا مشتری در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۵:

طاهره فلاحتی

این غزل را با نام ثلاثه غساله خوانده

 

در سکوت در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۴۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۸:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

اشکبوس اشک در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۳۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶۳:

سلام خدمت دوستان محترم  به این تفسیر هم عنایت فرمایید:

دلا نزد کسی بنشین که او از دل خبر دارد

به زیر آن درختی رو که او گل‌های تر دارد

دلا : ای خدا جو

دل: خداوند

ای خدا جو سالک کسی شو که خدا را میشناسد (روح خدا) و در زیر سایه آنکسی بنشین که هر روز سخن تازه خدا را برای تو می گوید !.. منظور مولوی  به روح خداست؟.. چون روح خدا فرمود:

شما آنکه را می‌گویید: «خدای ماست» را نمی شناسید، اما من او را می شناسم زیرا که من از خدا صادر شده وآمده‌ام، من از پیش خود نیامده‌ام بلکه او مرا فرستاده است ، سخنهایی که من به شما می‌گویم ازخود نمی گویم، لکن خدا که در من ساکن است ، او این اعمال را می‌کند ، آنکه مرا شناخت و به من ایمان آورد، نه به من بلکه به آنکه مرا فرستاده است ، ایمان آورده است و کسی‌که مرا دید فرستنده مرا دیده است

.

در این بازار مکاران مرو هر سو چو بی‌کاران

به دکان کسی بنشین که در دکان شکر دارد

.

بازار مکاران: شیطان بازار ، مکارانی که سخنان خود را بجای کلام خدا قالب میکنند

شکر: کلام خدا ، همانطور که در مزامیر‏ باب ۱۱۹ آمده:    

کلام تو به مذاق من چه شیرین است وبه دهانم از عسل شیرین تر

.

اگر نفهمی هدف از آفرینش تو چیست ، دنباله روی سخنان مکاران خواهی شد 

بلکه سالک کسی شو که کلام خداست؟.. زیرا اگر کلام خدا را بشنویم و آنرا حفظ کنیم هرگز نخواهیم مُرد و زندگی جاودانی خواهیم داشت و هدف از آفرینش ما اینست که هرگز نمیریم ، همچنانکه روح خدا می فرماید :

هر‌که کلام مرا بشنود و آنرا حفظ کند ، مرگ را تا به ابد نخواهد دید بلکه حیات جاودانی دارد و کلامی که می‌شنوید از من نیست بلکه از آنکسی است که مرافرستاد

.

ترازو گر نداری ،پس تو را زو رهزند هر کس

یکی قلبی بیاراید تو پنداری که زر دارد

ترازو : تعقل و تفکر

قلب : سکه تقلبی ، سخنان و وعده های دروغ

پس اگر بدون تعقل و تفکر هر سخنی را بعنوان کلام خدا بپذیری ، حتمأ گمراه خواهی شد

.

تو را بر در نشاند او به طراری که می‌آید

تو منشین منتظر بر در که آن خانه دو در دارد

مثلی بین جوونها رایجه که به افراد مکار وکلاهبردار و دروغگو  میگن «دو دره باز»

ظاهرأ این مثل سابقه ای چند صد ساله داره؟.. چون مولانا میگه: مکاران با سخنان دروغ و وعده های پوشالی در باغ سبز رو نشونت میدن و منتظرت میگذارن ولی از در دیگه خونه میزنن بچاک پس هر سخنی که در مورد رسیدن به حیات جاودانی نباشد آن کلام خدا نیست

جهن یزداد در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۲۸ دربارهٔ واعظ قزوینی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۲:

دیگر بگو چه تخم امل میتوان فشاند
 اکنون که گاه سبزه ز خاکم دمیدن است