جمال یار و اشک من گلست آن و گلابست این
وصال او و فکر ما خیالست آن و خوابست این
در جواب آن
دو صنج حمل را بنگر مهست آن آفتابست این
بروی آن شمط معجر سپهر است آن سحابست این
بتشریف خشیشی گر ببینی قبه دگمه
شود اینمعنیت روشن که آبست آن حبابست این
خیال بیرمی باریک می بستم که بخشیدم
خط مخفی چو بر خواندم خیالست آن و خوابست این
بحبر سبر چون گردد قرین صوف سفید آندم
بداند کهل ابیاری که شیخست آن و شابست این
زجیب خرقه کهنه چویابی کیسه نقدی
چه دانم من خرد داند که گنجست آن خرابست این
از آنسو خشخش مخفی ازینسو شق شق مدفون
شنو این رمز از قاری سوالست آن جوابست این



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره میکند و اشکهایش را به گل و گلاب تشبیه میزند، درحالیکه وصال یار و تفکر دربارهی او را خیال و خواب میداند. او به زیباییهای عالم و آسمان توجه دارد و قدرت و زیبایی محبوبش را با آفتاب و ابر مقایسه میکند. همچنین، از برخی نمادها برای انتقال معناهای عمیقتر استفاده میکند، مانند خشکی و حباب، تا به پیچیدگی خواستهها و تفکراتش پرداخته شود. در پایان، شاعر به پرسش و پاسخ و داشتن شناخت از عشق و زندگی اشاره میکند و رمز و رازهای عشق را در کلامش نهان میسازد.
هوش مصنوعی: زیبایی معشوق مانند گل و اشک من همچون گلاب است؛ ارتباط با او واقعی است اما اندیشه ما تنها یک خیال و خواب به شمار میرود.
هوش مصنوعی: دو صنج را که ببینی، مانند ماه است که در آسمان میدرخشد و مانند خورشید تابان است. بر این صورت و شکل، سایهای از سحاب (ابر) آسمانی نیز حضور دارد که زیبایی آن را دوچندان کرده است.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی او را ببینی، مانند گنبدی میشود که دگمهاش باز میشود. این معنا روشن است که آن چیزی که به نظر میرسد، تنها ظاهری است و حقیقتش مانند حبابی است که درونش آب است.
هوش مصنوعی: به یاد میآوردم که به دقت یک خیال نازک و ظریف را بافتهام، گویی رازهایی را در دل پنهان کردهام. وقتی به فکر خود پرداختم، متوجه شدم که این افکار و خوابها چقدر زودگذر و ناپایدار هستند.
هوش مصنوعی: وقتی که صفت صبری با موی سفید همراه شود، در آن زمان میفهمد که این شخصیت پخته و با تجربهای است و آن شخص جوان نیز به مهارت و دانش خود دست یافته است.
هوش مصنوعی: از لبهی پارهپورهی لباس کهنهام، چون کیسهای پر از پول را میخواهم، نمیدانم. تنها خرد است که میداند اینجا چه چیزی ارزشمند است و چه چیزی بیارزش.
هوش مصنوعی: از آن طرف صدای آرامی به گوش میرسد و از این طرف صدای شکستهای در زیر خاک به وضوح شنیده میشود. این نشانهای است که از قاری باید پرسشی کرد و پاسخ آن در همین رمز نهفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ندانم صبغه الله است یا گلگون شرابست این
چنین گلگون نباشد می مگر لعل مذابست این
ز ابریق ار سوی ساغر روان گردد می روشن
ز بهر دیو غم تیری تو پنداری شهابست این
حباب از روی جام می چو بدرخشد خرد گوید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.