ذوقش به وصل گرچه زبانم ز کار برد
لب در هجوم بوسه ز پایش نگار برد
تا خود به پرده ره ندهد کامجوی را
در پرده رخ نمود و دل از پرده دار برد
گفتند حور و کوثر و دادند ذوق کار
منع ست نام شاهد و می آشکار برد
نعش مرا بسوز کم از برهمن نیم
ننگ نسوختن نتوان در مزار برد
گل چهره برفروخت بدان سان که بارها
پروانه را هوس به سر شاخسار برد
دادم به بوسه جان و خوشم کان بهانه جوی
نرخش دو چند کرد و شگرفی به کار برد
می داد و بذله جست مگر ابر و قلزمیم
کاورد قطره و گهر شاهوار برد
تا فتنه راز گردش چشم سیاه گفت
کینی که داشتم به دل از روزگار برد
پیشم از آن بپرس که پرسی و اهل کوی
گویند خسته زحمت خود زین دیار برد
نازم فریب صلح که غالب ز کوی تو
ناکام رفت و خاطر امیدوار برد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از ناز و فریبکاری معشوق سخن میگوید: پردهدار را دلباخته میکند، بوسه را گران میفروشد و در برابر جرعهای شراب، گوهر سخن عاشق را میگیرد. شاعر با طنز، حور و کوثر را نام پوشیدهٔ شاهد و شراب میداند و مانند برهمن آرزوی سوختن پیکرش را دارد. در پایان، غالب از اینکه آشتی فریبندهٔ یار او را ناکام اما امیدوار از کوی او بیرون فرستاده است، به طعنه ستایش میکند.
هوش مصنوعی: هرچند لذت وصال او زبانم را از کار انداخت و بیسخن شدم، لبانم در هجوم بوسهها نقش حنا را از پای او پاک کرد. یعنی زبان خاموش شد، اما لب بیکار نماند.
هوش مصنوعی: یار از پشت پرده رخ نمود و دل پردهدار را ربود، تا پردهدار که خود عاشق و غیور شده است، هیچ عاشق کامجویی را به درون راه ندهد.
هوش مصنوعی: از حور و کوثر سخن گفتند و شوق عمل را برانگیختند؛ چون بردن نام معشوق و شراب آشکارا ممنوع است، همانها را با نام حور و کوثر گفتند. این سخن طنزآمیز است.
هوش مصنوعی: جنازهام را بسوزانید، زیرا در عشق از برهمن کمتر نیستم. ننگ نسوختن را نمیتوان با خود به گور برد. عاشق باید در آتش بسوزد.
هوش مصنوعی: گل چهرهاش را چنان برافروخت که پروانه بارها به گمان شمع، از سر شوق به سوی سر شاخه رفت.
هوش مصنوعی: جانم را بهای یک بوسه دادم و خشنودم که آن بهانهجو بهای بوسه را دو برابر کرد و هنرنمایی کرد؛ یعنی بوسهٔ او بیش از جان ارزش دارد.
هوش مصنوعی: یار شراب داد و سخن نغز خواست؛ گویی ما ابر و دریاییم: او همچون ابر قطرهای آورد و گوهر شاهوار سخن را برد.
هوش مصنوعی: همین که فتنه راز گردش چشم سیاه یار را فاش کرد، کینهای را که از روزگار در دل داشتم از میان برد؛ زیرا دانستم که بلاها از چشم یار است، نه از روزگار.
هوش مصنوعی: حال مرا اکنون بپرس، پیش از آنکه بپرسی و اهل کوی بگویند آن خستهٔ رنجور زحمت خود را از این دیار برد، یعنی رفت یا مرد.
هوش مصنوعی: فریب آشتی تو را تحسین میکنم که غالب از کوی تو ناکام رفت، اما با دلی امیدوار رفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
حسرت، پیام بیکسی آخر به یار برد
قاصد نبرد نامهٔ من انتظار برد
قطع جهات کردهام از انس بور
افتادگی به هر طرفم نی سوار برد
در هجر و وصل آب نگشتم چه فایده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.