بیا، که بیتو به جان آمدم ز تنهایی
نمانده صبر و مرا بیش ازین شکیبایی
بیا، که جان مرا بیتو نیست برگ حیات
بیا، که چشم مرا بیتو نیست بینایی
بیا، که بیتو دلم راحتی نمییابد
بیا، که بیتو ندارد دو دیده بینایی
اگر جهان همه زیر و زبر شود ز غمت
تو را چه غم؟ که تو خو کردهای به تنهایی
حجاب روی تو هم روی توست در همه حال
نهانی از همه عالم ز بسکه پیدایی
عروس حسن تو را هیچ درنمییابد
به گاه جلوه، مگر دیدهٔ تماشایی
ز بس که بر سر کوی تو نالهها کردم
بسوخت بر من مسکین دل تماشایی
ندیده روی تو، از عشق عالمی مرده
یکی نماند، اگر خود جمال بنمایی
ز چهره پرده برانداز، تا سر اندازی
روان فشاند بر روی تو ز شیدایی
به پرده در چه نشینی؟ چه باشد ار نفسی
به پرسش دل بیچارهای برون آیی!
نظر کنی به دل خستهٔ شکستهدلی
مگر که رحمتت آید، بر او ببخشایی
دل عراقی بیچاره آرزومند است
امید بسته که: تا کی نقاب بگشایی؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از تنهایی و بیصبری به معشوق التماس میکند که بیاید، چون بی او جان و دل و چشمش از کار افتاده است. در میانهٔ غزل، نکتهای عرفانی میآید که حجاب معشوق خود روی اوست و از شدت پیدایی پنهان است و دیدن جمالش همه را میمیراند. پایان غزل دوباره خواهش برای برداشتن پرده و رحم بر دل شکسته است و عراقی امیدوار برگشودن نقاب میماند.
هوش مصنوعی: بیا، که بی تو از تنهایی به ستوه آمدهام و جانم به لب رسیده است؛ دیگر صبر و تحملی بیش از این برایم نمانده است.
هوش مصنوعی: بیا، که جانم بی تو توشه و مایهٔ زندگی ندارد و چشمم بی تو بینا نیست.
هوش مصنوعی: بیا، که دلم بی تو آرامشی پیدا نمیکند و دو چشمم بی تو نمیبیند.
هوش مصنوعی: اگر همهٔ جهان از غم عشق تو زیر و رو شود، تو را باکی نیست، چون به تنهایی و بینیازی خو گرفتهای.
هوش مصنوعی: آنچه روی تو را میپوشاند خود روی توست؛ از بس آشکاری، از همهٔ عالم پنهان ماندهای. یعنی شدت ظهور معشوق (حق) سبب پنهانی اوست.
هوش مصنوعی: هنگام جلوهگری، هیچکس عروس زیبایی تو را درک نمیکند، مگر چشمی که اهل تماشا و دیدار باشد.
هوش مصنوعی: از بس بر سر کوی تو ناله کردم، دل تماشاگران هم بر من بیچاره سوخت.
هوش مصنوعی: عالمی بی آنکه روی تو را دیده باشند از عشق تو مردهاند؛ اگر جمالت را آشکار کنی، دیگر هیچکس زنده نمیماند.
هوش مصنوعی: پرده از چهره بردار تا عاشق سرباز، از شیدایی جان خود را بر روی تو نثار کند.
هوش مصنوعی: چرا در پرده نشستهای؟ چه میشود اگر لحظهای برای احوالپرسی دل بیچارهای بیرون بیایی؟
هوش مصنوعی: کاش به دل خسته و شکستهٔ دلشکستهای نگاه کنی، شاید دلت به رحم آید و بر او ببخشایی.
هوش مصنوعی: دل عراقی بیچاره مشتاق است و امید بسته و میپرسد که تا کی منتظر بماند تا تو نقاب از چهره برداری.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گرفتمت که رسیدی بدانچه میطلبی
گرفتمت که شدی آنچنان که میبایی
نه هر چه یافت کمال از پیش بود نقصان
نه هر چه داد، ستد باز چرخ مینایی؟!
بزلف مشکی، جانا، بچهره دیبایی
چو تو نباشد، دانم، کسی بزیبایی
مرا تو گویی: در هجر من شکیبا شو
کرا بود ز چنین صورتی شکیبایی ؟
زبان ببندی و هر ساعت از حدیث مرا
[...]
بر من آمد دوش آن در چشم بینائی
ز بهر جستن تدبیر رای فردائی
هرآنچه داشت به دل راز پیش من بگشاد
بلی چنین سزد از یکدلی و یکتائی
چه گفت گفت بخواهم شدن ز تو یکچند
[...]
کریم بار خدایا به ما توبه شائی
غریب نیست اگر بر همه ببخشائی
اسیر و عاجز و بیچاره و گنهکاریم
نهاده گوش به امر تو تا چه فرمائی
به درگه تو چه خیزد ز ما و طاعت ما
[...]
بزرگوارا در انتظار بخشش تو
نمانده است مرا طاقت شکیبائی
سه چیز رسم بود شاعران طامع را
نخست مدح و دوم قطعه تقاضائی
اگر بداد سوم شکرا اگر نداد هجا
[...]
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.