ای خوشا آن دم که بنشینیم رویاروی دوست
شکوه دل باز رانم یک به یک با موی دوست
چون بنفشه بر سر زانوی خدمت سالها
بوده ام ، باشد که یارم بود هم زانوی دوست
بر سر آنم که تا سر دارم از دستم دهد
بر ندارم سر ز خاک رهگذار کوی دوست
پهلو از پهلو نشینان زان جهت کردم تهی
تا مگر روزی توانم بود هم پهلوی دوست
راه دشوار ست و منزل دور و مقصد ناپدید
سالکی باید که ما را ره نماید سوی دوست
تا دگر مشک از خطای خود نیارد دم زدن
گو صبا بر باد ده یک حلقه از گیسوی دوست
هر کسی را قبله از سویی و روی از جانبی است
قبله ابن حسام از جانب ابروی دوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه آرزوی همنشینی با دوست را بیان میکند. شاعر از سالها خدمت و فروتنی، ماندن بر خاک کوی دوست و کنارهگیری از دیگران به امید وصال سخن میگوید. سپس از دشواری راه و نیاز به راهنما یاد میکند و بوی گیسوی دوست را برتر از مشک میشمارد. در پایان ابروی دوست را قبلهٔ خود میخواند.
هوش مصنوعی: خوشا لحظهای که روبهروی دوست بنشینیم و من گلایهها و درددلهایم را یکییکی با زلف دوست بازگو کنم. زلف پریشان دوست همدم و مخاطب شکایت دل پریشان عاشق است.
هوش مصنوعی: سالها مانند بنفشه که سر بر زانو خمیده است، به حالت خدمت و فروتنی سر بر زانو نشستهام؛ امید دارم که روزی بخت یاری کند و همزانو و همنشین دوست شوم.
هوش مصنوعی: تصمیم دارم تا زندهام، حتی اگر سرم را از دست بدهم، سر از خاک گذرگاه کوی دوست برندارم.
هوش مصنوعی: از همنشینان کناره گرفتم و از آنان دوری کردم، به این امید که روزی بتوانم در کنار دوست بنشینم.
هوش مصنوعی: راه عشق سخت است، منزل دور است و مقصد پیدا نیست؛ پس راهبری آزموده لازم است که ما را به سوی دوست راهنمایی کند.
هوش مصنوعی: به باد صبا بگو یک حلقه از گیسوی دوست را بپراکند تا بوی آن پخش شود و مشک دیگر از روی خطا و گستاخی، یا به اعتبار مشک ختا، دم از خوشبویی نزند. در «خطا» به سرزمین ختا، خاستگاه مشک، هم اشاره شده است.
هوش مصنوعی: هر کسی قبلهای در سویی دارد و رو به جهتی میکند، اما قبلهٔ ابن حسام ابروی خمیدهٔ دوست است که به محراب میماند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست
بوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست
دوست گر با ما بسازد دولتی باشد عظیم
ور نسازد میبباید ساختن با خوی دوست
گر قبولم میکند مملوک خود میپرورد
[...]
باز دیدم خویشتن را در بهشتِ کویِ دوست
آبِ حیوان نوش کردم بر جمالِ رویِ دوست
دست در کش خفته لب بر چشمۀ حیوان یار
طوقِ گردن کرده مار حلقۀ گیسویِ دوست
در غلط می افکنم خود را و می گویم به دل
[...]
ماه عیدست این ندانم یا خم ابروی دوست
روز نوروزست تابان در جهان یا روی دوست
آفتاب از روی چون مهرش مثالی روشنست
لیک طغرائی ندارد چون خم ابروی دوست
صبحدم نرگس چو چشم از خواب مستی برگشاد
[...]
آفتاب حسن را برج شرف شد روی دوست
سایه دولت خوهی بیرون مباش از کوی دوست
کی تواند روی او بی عشق دشمن روی دید
دوست روی عشق باید تا ببیند روی دوست
گرچه جان بخش است بوی دوست مر عشاق را
[...]
عید شد خواهیم دیدن ماه یعنی روی دوست
روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست
دیده ها از بامها در جست و جوی ماه نو
عاشقان از پستی و بالا به جست و جوی دوست
لیلة القدری که در وی بود حلقه حلقه روح
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.