صَبا، حکایتِ زُلْفِ مرا پَریشان گُفْت
سیاهکاریِ شوریده باز نَتْوان گُفْت
خَطِ غُبار که تَعْلیقِ ثُلْثِ عارِضِ توست
مُحَقَّقَش بِتَوان نَسْخِ خَطِ رِیحان گُفْت
نسیم، طُرِّهیِ سُنْبُل، به هم برآمده یافت
مگر حکایتِ آن زُلْفِ عَنْبَراَفْشان گُفْت؟
به سُرْمِه، خاکِ دَرت، جوهری، بَرابَر کَرْد
کُجاست اَهْلِ بِصارَت که نیک، ارزان گُفْت؟
بَر آن سَرَم که گَر از دِل به جان رَسَد کارَم
دِلِ رمیده نخواهد به تَرْکِ جانان گُفْت
اگر مُرادِ تو از من، گُذَشْتَن از جان است
بیا! بیا! که دِلَم تَرْکِ صُحْبَتِ جان گُفْت
از آنچه بَر سَرِ من میرود زِ دَسْتِ فِراق
حِکایتیست مُحَقَّر که پیرِ کَنْعان گُفْت
ز اَهْلِ قافِلِه، پِنْهان کُجا شَوَد رازی
که دوش بر سرِ مَحْمِل، جَرَس به اَفْغان گُفْت؟
چو سیلِ دیدهیِ من دید اَبْرِ طوفانبار
سِرِشْکِ گَرْمِ مرا، رَشْکِ روزِ باران گُفْت
صبا، به داورِ دوران رِسان حِکایتِ من
که باد، واقِعِهیِ مور با سُلِیمان گُفْت
حَدیثِ «ابنِ حِسام» از شِکایَتِ اَصْحاب
حِکایتیست که یُوسُف ز جورِ اِخوان گُفْت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از زلف و خط چهرهٔ یار و از رنج فراق سخن میگوید و درد خود را از غم یعقوب نیز بزرگتر میشمارد. در بیتهای پایانی، باد صبا را پیک خود میکند تا داستانش را به داور روزگار برساند. سرانجام از جفای یاران گله میکند و این گله را به شکایت یوسف از برادرانش مانند میکند.
هوش مصنوعی: باد صبا داستان زلف یار را که داستان دل من است آشفته و درهم بازگفت. سیهکاریهای آن زلف شوریده را نمیتوان دوباره بر زبان آورد. «پریشان» هم به آشفتگی زلف اشاره دارد و هم به آشفتگی سخن.
هوش مصنوعی: شاعر با نامهای خطها بازی میکند: غبار، تعلیق، ثلث، محقق، نسخ و ریحان. موی تازهرُستهای که مانند خط ریز بر چهرهٔ تو نشسته است، بهراستی میتوان گفت که خط ریحان و سبزی ریحان را از رونق انداخته است.
هوش مصنوعی: نسیم گیسوی گل سنبل را آشفته و درهم دید. شاید داستان زلف عنبربار تو را برای سنبل گفته بود که از رشک آشفته شد.
هوش مصنوعی: گوهرشناس خاک درگاه تو را همارزش سرمه دانست. اهل بصیرت کجا هستند تا بگویند که آن را بسیار ارزان قیمت نهاده است؟ زیرا خاک در تو از سرمه بسیار گرانبهاتر است.
هوش مصنوعی: عزم کردهام که حتی اگر کار عشق از دل بگذرد و به جانم برسد، دل رمیدهام از معشوق دست نکشد.
هوش مصنوعی: اگر خواست تو این است که از جانم بگذرم، بیا، زیرا دلم پیشاپیش از همنشینی با جان دست کشیده است.
هوش مصنوعی: در برابر آنچه دوری از یار بر سرم میآورد، داستانی که یعقوب، پیر کنعان، از رنج فراق یوسف گفت، داستانی کوچک و ناچیز است.
هوش مصنوعی: رازی را که دیشب زنگ کاروان بر سر کجاوه با ناله فاش کرد، چگونه میتوان از اهل کاروان پنهان داشت؟ یعنی راز عشق من آشکار شده است.
هوش مصنوعی: ابر طوفانزا وقتی سیل اشک چشمانم را دید، گفت اشک گرم من مایهٔ رشک روز باران است.
هوش مصنوعی: ای صبا، داستان مرا به داور و فرمانروای روزگار برسان؛ همانگونه که باد ماجرای مور را به سلیمان رساند.
هوش مصنوعی: گلایهٔ ابن حسام از یاران و همراهانش مانند داستانی است که یوسف از ستم برادرانش گفت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.