ترسا بچهایم افکند از زهد به ترسایی
اکنون من و زناری در دیر به تنهایی
دی زاهد دین بودم سجاده نشین بودم
ز ارباب یقین بودم سر دفتر دانایی
امروز دگر هستم دُردی کشم و مستم
در بتکده بنشستم دین داده به ترسایی
نه محرم ایمانم نه کفر همیدانم
نه اینم و نه آنم تن داده به رسوایی
دوش از غم فکر و دین یعنی که نه آن نه این
بنشسته بُدم غمگین شوریده و سودایی
ناگه ز درونِ جان در داد ندا جانان
کای عاشق سرگردان تا چند ز رعنایی ؟
روزی دو سه گر از ما گشتی تو چنین تنها
باز آی سوی دریا تو گوهر دریایی
پس گفت در این معنی نه کفر نه دین اولی
برتر شو ازین دعوی گر سوختهٔ مایی
هرچند که پر دَردی کی محرم ما گردی ؟
فانی شو اگر مردی تا محرم ِ ما آیی
عطار چه دانی تو؟ وین قصه چه خوانی تو؟
گر هیچ نمانی تو اینجا شوی آنجایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده روایت میکند که چگونه دلباختگی به ترسابچهای او را از زهد و سجادهنشینی به دیر و زنار و میکشی کشاند و میان کفر و دین سرگردان کرد. در اوج این حیرت، ندای معشوق از درون جانش برمیآید و او را از خودنمایی بازمیدارد، گوهر دریا بودنش را یادآوری میکند و میگوید که در عشق نه کفر برتر است نه دین. پیام پایانی این است که راه محرم شدن فنای از خود است و عطار نیز تنها با نیست شدن به آن سو میرسد.
هوش مصنوعی: کودکی ترسا (زیبارویی مسیحی) مرا از زهد و پارسایی بیرون آورد و به ترسایی کشاند؛ اکنون من ماندهام و زناری که بستهام، تنها در دیر.
هوش مصنوعی: دیروز زاهدی دیندار و سجادهنشین بودم، از اهل یقین به شمار میآمدم و در دانایی سرآمد دیگران بودم.
هوش مصنوعی: امروز حال دیگری دارم: دُرد شراب مینوشم و مستم، در بتخانه نشستهام و دینم را در راه ترسایی از دست دادهام.
هوش مصنوعی: نه با ایمان آشنایم و نه کفر را میشناسم؛ نه این هستم نه آن و تن به رسوایی سپردهام.
هوش مصنوعی: دیشب از اندوه اندیشه دربارهٔ کفر و دین، یعنی سرگشتگی میان نه این و نه آن، غمگین و شوریده و پریشانخیال نشسته بودم.
هوش مصنوعی: ناگهان معشوق از درون جانم ندا داد که ای عاشق سرگردان، تا کی به خودنمایی و خودبینی مشغولی؟
هوش مصنوعی: اگر دو سه روزی از ما جدا افتادی و چنین تنها ماندی، به سوی دریا بازگرد که تو گوهری از همین دریایی؛ یعنی اصل تو از حق است و باید به او بازگردی.
هوش مصنوعی: سپس گفت در این راه نه کفر برتر است و نه دین؛ اگر سوختهٔ عشق مایی، از این ادعاها فراتر برو.
هوش مصنوعی: هرچند پر از درد عشقی، تنها با درد محرم ما نمیشوی؛ اگر مرد راهی از خود فانی شو تا محرم ما گردی.
هوش مصنوعی: شاعر به خود میگوید: ای عطار، تو چه میدانی و این قصه را چگونه میتوانی بخوانی و دریابی؟ اگر از خود هیچ نمانی، از این جهان به آن جهان و به حضرت معشوق میرسی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش از سر بیهوشی و ز غایت خودرایی
رفتم گذری کردم بر یار ز شیدایی
قلاش و قلندرسان رفتم به در جانان
حلقه بزدم گفتا نه مرد در مایی
گفتم که مرا بنما دیدار که تا بینم
[...]
با هر کی تو درسازی میدانک نیاسایی
زیر و زبرت دارم زیرا که تو از مایی
تا تو نشوی رسوا آن سر نشود پیدا
کان جام نیاشامد جز عاشق رسوایی
بردار صراحی را بگذار صلاحی را
[...]
هر کس به تماشایی، رفتند به صحرایی
ما را که تو منظوری، خاطر نرود جایی
یا چشم نمیبیند یا راه نمیداند
هر کاو به وجود خود، دارد ز تو پروایی
دیوانهٔ عشقت را، جایی نظر افتادهست
[...]
عشق آمد و بر هم زد بنیادِ شکیبایی
ای عقل درین منزل مِن بعد چه میپایی
گر نه سر خود گیری در دستِ بلا مانی
تقصیر مکن خود را زنهار بننمایی
گر با تو مجازاتی بنیاد نهد خاموش
[...]
تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی
چون کار به جان آمد، زین پس من و رسوایی
سرپنجه صبرم را پیچیده برون شد دل
ای صبر، همین بودت بازوی توانایی
در زاویه محنت دور از تو چو مهجوران
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.