گنجور

 
ظهیر فاریابی
 

معشوقه چو سر بکردبا باد چو گل

تن با همه کس به وصل درداد چو گل

چون غنچه کشیده داشت دامن یک چند

و امروز به دست هر کس افتاد چو گل