گنجور

کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۷۹

 

آه کان قاعدۀ وصل چنان هم بنماند
زان همه عیش و طرب نام و نشان هم بنماند
اشک من خود سپری بود و لیکن گه گاه
مددی بود ز خون دل و آن هم بنماند
جان بسی کدم و در سینه همی پروردم
غم عشق تو نهان، لیک نهان هم بنماند
گه گهم از تو بدی زخم زبانی بدروغ
خود باقبال من […]


متن کامل شعر را ببینید ...

کمال‌الدین اسماعیل