گنجور

مولوی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۲۸

 

زلف تو که یکروزم از او روشن نهبا خاک برآورد سرو با من نه
با هرچه درآرد سر او زنده شودکانجا همه جانست سراسر تن نه


متن کامل شعر را ببینید ...

مولوی