گنجور

مولوی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۰۲

 

دوش از قمر تو آسمان مینوشیدوز آب حیات تو جهان مینوشید
زان آب حیاتی که حیاتست مزیددر هرچه حیات بود آن مینوشید


متن کامل شعر را ببینید ...

مولوی