از نقد وجود من هدف سازی تو

بس ناوک قهر در من اندازی تو

خوش باشدم آن مقام کز مرکب حسن

بیواسطۀ بسوی من تازی تو

در عشق تو سوختم چه میسازی تو

در ششدره ماندهام چه میبازی تو

تو کار بسی داری و من عمر اندک

کی با من دل سوخته پردازی تو

بس طیره بماندم ز طنّازی تو

بس سخت فتادم از سرافرازی تو

تا کی باشیم همچو طفلان شب و روز

نظارگیان بوالعجب بازی تو