چه سود کند، که آتش عشقش

دود از دل و جان من برانگیزد

پیش همه مردمان و او عاشق

جوبنده بخاک بر به بجخیزد

بفروز و بسوز پیش خویش امشب

چندان که توان ز عود و از چندن

ز آن آتش کز بلندی بالا

مر ابر بلند را کند روزن

وز ابر چو سر برون زند نورش

[...]

من زارتر گریم همانا که او

خاموش گرید زار و من با پجن

تا پای نهند بر سر حران

با کون فراخ گنده و ژنده

تا روم ز هند لاجرم شاها

گیتی همه زیر باج وسا کردی