گنجور

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۹

 

صبح بر افراخت علم ای غلامرنجه کن از لطف قدم ای غلام
خیز که بشکفت گل و یاسمینتا بنشینیم به هم ای غلام
باده خوریم و ز جهان بگذریمزانکه جهان شد چو ارم ای غلام
بس که بریزد گل نازک ز بادما شده در خاک دژم ای غلام
زین گذران عمر چه نازیم مازندگیی ماند و دو دم ای […]


متن کامل شعر را ببینید ...

عطار