گنجور

فیض کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۷

 

جور ز حد ببر مگو جور زیاد میشود

از نظری بروی تو جور تو داد میشود

جور و جفا ز تو رواست هرچه تو میکنی بجاست

گر تو همه وفا شوی حسن کساد میشود

جور و وفا بهم خوش و مهر و جفا بهم نکوست

هست جفا صلاح حسن گرنه فساد میشود

لطف نهان بجلوه آر تا برود دلم ز کار

حسن […]


متن کامل شعر را ببینید ...

فیض کاشانی